Interpretacja indywidualna z dnia 6 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-2.4015.28.2026.1.MM
Spłata kredytu przez solidarnych dłużników, niezależnie od udziału poszczególnych współkredytobiorców, nie stanowi darowizny i nie generuje obowiązku podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn w części dotyczącej skutków podatkowych spłaty kredytu przez dłużników solidarnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych spłaty kredytu przez dłużników solidarnych. Uzupełnił go Pan pismami z 4 i 23 lutego 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu … 2021 r. została zawarta umowa o kredyt hipoteczny na zakup nieruchomości. Kredyt został zaciągnięty przez trzech kredytobiorców. Właścicielem nieruchomości zgodnie z aktem notarialnym jest Wnioskodawca. Stronami umowy był … S.A. i … (Wnioskodawca), A. (matka) i B. (ojciec). Kredyt na zakup nieruchomości został zaciągnięty solidarnie zgodnie z art. 366 K.C. Zobowiązanie zostało w całości solidarnie uiszczone przez kredytobiorców lecz w znacznej części przez rodziców tj. A. i B. Spłata kredytu następowała bezpośrednio na wskazany przez Bank rachunek bankowy. Wnioskodawca nie otrzymywał od pozostałych kredytobiorców żadnych środków. W ocenie Wnioskodawcy taka umowa stanowi odrębny od umowy darowizny stosunek zobowiązaniowy. Samej spłaty kredytu przez niektórych współkredytobiorców (rodziców), tj. dłużników solidarnych z umowy kredytu, nie można zakwalifikować, jako darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego. A ponieważ czynność taka nie jest umową darowizny, lecz zwolnieniem z długu, to jako taka nie podlega zgłoszeniu na formularzu SD-Z2, gdyż nie mieści się w katalogu określającym przedmiot opodatkowania zawartym w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Pozostała część opisu stanu faktycznego nie została przywołana, ponieważ dotyczy pytania oznaczonego we wniosku nr 2.
Pytanie
Czy w zaistniałym stanie faktycznym zachodzi obowiązek podatkowy po stronie właściciela nieruchomości, który samodzielnie nie dokonał całości spłaty kredytu hipotecznego lecz solidarnie z kredytobiorcami? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, nie zachodzi obowiązek podatkowy od spadków i darowizn albowiem spłata rat kredytu przez rodziców, dokonana na rzecz banku nie stanowi darowizny na rzecz syna, w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego. Kredyt zaciągnięty został przez trzy osoby i to one są zobowiązane do jego spłaty.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Treść tego świadczenia określa umowa darowizny.
Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Z treści wniosku wynika, że wspólnie z rodzicami zaciągnął Pan kredyt na zakup nieruchomości, której tylko Pan jest właścicielem. Stronami umowy kredytowej (współkredytobiorcami) są Pan oraz Pana rodzice. Kredyt na zakup nieruchomości został zaciągnięty solidarnie zgodnie z art. 366 Kodeksu cywilnego. Zobowiązanie zostało w całości solidarnie uiszczone przez kredytobiorców lecz w znacznej części przez Pana rodziców. Spłata kredytu następowała bezpośrednio na wskazany przez bank rachunek bankowy. Nie otrzymywał Pan od pozostałych kredytobiorców żadnych środków.
Zgodnie z art. 366 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).
Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika więc, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych.
Zatem w sytuacji, gdy strona zobowiązania solidarnego spłaca całość lub znaczą część zadłużenia bez woli czynienia tego w celu obdarowania pozostałych stron tego zobowiązania, a jedynie w zamiarze zwolnienia się z długu, poprzez samą zapłatę całości, czy też części zobowiązania solidarnego nie może dojść do obdarowania kogokolwiek. Dłużnik solidarny spłaca bowiem własny dług, a nie cudzy.
Spłata rat kredytu (zaciągniętego solidarnie przez Pana wraz z rodzicami) przez rodziców nie może być postrzegana w kategorii darowizny na Pana rzecz. Jak sam Pan wskazał w opisie wniosku, kredyt został zaciągnięty solidarnie. Oznacza to, że zarówno Pan jak i Pana rodzice dokonując spłaty, realizowali swoje własne zobowiązanie wynikające z solidarnej odpowiedzialności za dług wobec banku. Tym samym, sytuacja przedstawiona we wniosku nie rodzi po Pana stronie skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zatem, nie ciąży na Panu obowiązek podatkowy z tego tytułu, jak również nie jest Pan zobowiązany do złożenia zgłoszenia SD-Z2.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska tylko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym pytania oznaczonego we wniosku nr 2 wydano odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?