Interpretacja indywidualna z dnia 3 sierpnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.537.2026.2.DJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-nieprawidłowe – w odniesieniu do zakwalifikowania udzielonego emerytom i rencistom (i członkom ich rodzin) dofinansowania do: zakupu biletów na imprezy kulturalno-artystyczno-rozrywkowe, paczek lub bonów podarunkowych, pomocy pieniężnej raz w roku w okresie jesienno-zimowym w związku ze wzmożonymi wydatkami, wczasów leczniczych i sanatoryjnych w wysokości przekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł do przychodu ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dofinansowania bonów podarunkowych dla pracownika na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy, a także w odniesieniu do Państwa wskazania o braku przychodu w związku z dofinansowaniem świadczeń z ZFŚS w postaci pomocy pieniężnej lub rzeczowej w wypadkach losowych i dopłat do kosztów pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu;

-prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 30 czerwca 2026 r. (wpływ 9 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X jest pracodawcą, który zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych tworzy Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (dalej „ZFŚS" lub „Fundusz"). Środki funduszu gromadzone są na odrębnym rachunku oraz przeznaczone są na działalność socjalną pracodawcy.

Zgodnie z przyjętym Regulaminem ZFŚS w X, środki Funduszu przeznaczone są w zależności od ich wielkości na:

a)dofinansowanie do zorganizowanego wypoczynku krajowego i zagranicznego dzieci pracowników;

b)dofinansowanie do wypoczynku pracowników organizowanego we własnym zakresie,

c)dofinansowanie wczasów leczniczych i sanatoryjnych pracownika,

d)dofinansowanie do wypoczynku w dni wolne od pracy, organizowanego w formie turystyki grupowej np. wycieczki, rajdy, organizowane przez Komisję Socjalną,

e)dofinansowanie działalności kulturalno-oświatowej w postaci imprez artystycznych, kulturalnych i rozrywkowych oraz zakup biletów wstępu na takie imprezy,

f)pomoc rzeczową lub finansową w postaci paczek noworocznych dla dzieci, paczek lub bonów podarunkowych dla pracowników,

g)pomoc pieniężną raz w roku w okresie jesienno-zimowym w związku ze wzmożonymi wydatkami,

h)pomoc pieniężną lub rzeczową w wypadkach losowych (np. choroba, pożar, powódź) oraz dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej,

i)pomoc na cele mieszkaniowe w formie zwrotnej pożyczki,

j)dopłatę do kosztów pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu,

k)finansowanie spotkań integracyjnych, zawodów sportowych, pikników, ognisk.

Uprawnionymi do korzystania z Funduszu są pracownicy, emeryci i renciści (byli pracownicy X, dla których ww. był ostatnim miejscem zatrudnienia przed nabyciem prawa do emerytury lub renty) oraz uprawnieni członkowie rodzin. Dofinansowanie do ww. działalności odbywa się na wniosek zainteresowanego z zastosowaniem grup dochodowych/kryterium socjalnego.

W 2026 r. i w kolejnych latach organizowane będą dla osób uprawnionych spotkania integracyjne, zawody sportowe, pikniki, ogniska, wycieczki, a ponadto planowany jest zakup biletów wstępu m.in. do kin, teatrów, na imprezy artystyczne (które odbywają się w A oraz poza A).

Pracodawca zamierza zorganizować ww. spotkania o charakterze integracyjnym oraz zakupić bilety wstępu na imprezy artystyczne, kulturalne i rozrywkowe (kino, teatr, koncert) dla osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS. Informacja o planowanych spotkaniach i wydarzeniach jest podawana do wiadomości wszystkim osobom uprawnionym. Udział w tych przedsięwzięciach jest dobrowolny. Celem spotkań jest zawsze integracja pracowników, co przekłada się na lepszą współpracę i atmosferę w pracy, a nie przyczynia się do zwiększenia dochodów uprawnionych. Gdyby pracodawca nie organizował spotkań integracyjnych lub nie kupował biletów na wydarzenia kulturalno-artystyczno-rozrywkowe, osoby uprawnione nie wydawałyby pieniędzy na uczestnictwo w takich przedsięwzięciach. Korzyść z tytułu uczestnictwa w spotkaniach integracyjnych oraz wydarzeniach kulturalno-artystycznych jest niewymierna i nie jest możliwa do przypisania do każdej uprawnionej osoby.

Koszty udziału w spotkaniach integracyjnych, wycieczkach, wydarzeniach kulturalno-artystyczno-rozrywkowych będą finansowane z ZFŚS, przy czym część wydatków będzie współfinansowana przez uczestników w formie dopłaty własnej.

Cena jednostkowa zakupu biletów będzie znana na podstawie zawartej umowy z firmą świadczącą usługi/organizującą wydarzenie. Bilety zostaną przekazane uprawnionym na podstawie złożonego wniosku o dofinansowanie. Pracodawca zamierza je częściowo dofinansować z ZFŚS w oparciu o zastosowanie grup dochodowych/kryterium socjalne; pozostała część wydatków będzie współfinansowana przez uczestników w formie dopłaty własnej.

W przypadku zakupu biletów na wydarzenia kulturalno-artystyczno-rozrywkowe organizowane poza miastem A pracodawca oprócz zakupu biletów wstępu będzie zapewniać pracownikom również transport do i z miejscowości, w której odbywać się będą wydarzenia, jak również posiłek w formie obiadu. Koszty transportu oraz posiłku będą finansowane z ZFSS, przy czym część wydatków będzie współfinansowana przez uczestników w formie dopłaty własnej.

W uzupełnieniu podania poinformowali Państwo:

1)w odniesieniu do dofinansowania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych do zorganizowanego wypoczynku krajowego i zagranicznego dzieci pracowników, że:

a)organizatorem wypoczynku zorganizowanego będzie podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,

b)dofinansowanie będzie dotyczyło dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku zorganizowanym, przez które należy rozumieć dzieci własne i przysposobione pracowników pozostające na ich utrzymaniu w wieku do 18 lat lub do czasu ukończenia nauki w systemie studiów dziennych nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 lat; zatem dofinansowanie będzie dotyczyło również dzieci w wieku poniżej 18 lat,

c)forma wypoczynku nie odbiega swoim charakterem od wymienionych form wypoczynku, takich jak wczasy, kolonie, obozy lub zimowiska;

2)w odniesieniu do dofinansowania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych do wycieczek, rajdów, zawodów sportowych, pikników, ognisk, będących przedmiotem pytania nr 1, że:

a)ww. wyjazdy, spotkania będą stanowić dla biorących w nich udział osób wyjazd integracyjny,

b)ww. świadczenia osoby uprawnione otrzymają dobrowolnie (na wniosek i za zgodą osoby uprawnionej),

c)wartość przyznanego świadczenia nie będzie wymierna oraz nie będzie możliwa do przypisania konkretnej osobie,

d)przyznanie świadczeń leży w interesie pracodawcy - celem spotkań jest zawsze integracja pracowników, co przekłada się na lepszą współpracę i atmosferę w pracy. Pracownicy, którzy biorą udział w integracji mają zwiększoną motywację do pracy oraz większe poczucie lojalności wobec zakładu pracy, co w istocie jest bardzo ważne dla pracodawcy. Impreza integracyjna pozwala pracownikom spędzić ze sobą trochę więcej czasu w innych niż na co dzień okolicznościach, a dzięki temu lepiej się poznać, zrozumieć swoją pracę oraz wymienić spostrzeżeniami na temat wzajemnej współpracy. W ten sposób buduje się zespół oraz poprawia komunikacja między współpracownikami.

3)w odniesieniu do dofinansowania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych działalności kulturalno-oświatowej w postaci imprez artystycznych, kulturalnych i rozrywkowych oraz zakupu biletów wstępu na takie imprezy, że:

a)ww. imprezy dla biorących w nich udział uczestników będą stanowiły spotkanie integracyjne; zakup biletów wstępu na takie imprezy będzie wiązał się nierozerwalnie z wyjazdem/spotkaniem integracyjnym,

b)ww. świadczenia osoby uprawnione otrzymają dobrowolnie (na wniosek i za zgodą osoby uprawnionej),

c)w przypadku zakupu biletów na imprezy organizowane w miejscowości A cena jednostkowa zakupu biletu będzie znana, więc wartość przyznanego świadczenia będzie wymierna oraz będzie możliwa do przypisania konkretnej osobie; w przypadku zakupu biletów na wydarzenia kulturalno-artystyczno-rozrywkowe organizowane poza miastem A pracodawca oprócz zakupu biletów wstępu będzie zapewniać pracownikom również transport do i z miejscowości, w której odbywać się będą wydarzenia, jak również posiłek w formie obiadu - w takiej sytuacji wartość przyznanego świadczenia nie będzie wymierna oraz nie będzie możliwa do przypisania konkretnej osobie,

d)przyznanie świadczeń leży w interesie pracodawcy - celem spotkań jest zawsze integracja pracowników, co przekłada się na lepszą współpracę i atmosferę w pracy. Pracownicy, którzy biorą udział w integracji mają zwiększoną motywację do pracy oraz większe poczucie lojalności wobec zakładu pracy, co w istocie jest bardzo ważne dla pracodawcy. Impreza integracyjna pozwala pracownikom spędzić ze sobą trochę więcej czasu w innych niż na co dzień okolicznościach, a dzięki temu lepiej się poznać, zrozumieć swoją pracę oraz wymienić spostrzeżeniami na temat wzajemnej współpracy. W ten sposób buduje się zespół oraz poprawia komunikacja między współpracownikami.

4)uprawnieni do świadczeń emeryci i renciści to byli pracownicy X, dla których ww. zakład pracy był ostatnim miejscem zatrudnienia przed nabyciem prawa do emerytury lub renty, zatem emeryci i renciści jako osoby uprawnione do świadczeń otrzymają je w związku z uprzednio trwającym stosunkiem pracy.

Pytania

1)Czy dofinansowanie ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do działalności kulturalno-oświatowej w postaci imprez artystycznych, kulturalnych i rozrywkowych oraz zakup biletów wstępu na takie imprezy, spotkań integracyjnych, wycieczek, rajdów, zawodów sportowych, pikników, ognisk, pomoc pieniężna lub rzeczowa w wypadkach losowych, pomoc na cele mieszkaniowe w formie zwrotnej pożyczki, dopłata do kosztów pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu, dla pracowników i osób uprawnionych, będzie stanowiło przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a X jako płatnik będzie zobowiązany do naliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

2)Czy dofinansowanie ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do zorganizowanego wypoczynku krajowego i zagranicznego dzieci pracowników, wypoczynku pracowników organizowanego we własnym zakresie, pomoc rzeczową lub finansową w postaci paczek noworocznych dla dzieci, paczek lub bonów podarunkowych dla pracowników, pomoc pieniężną raz w roku w okresie jesienno-zimowym w związku ze wzmożonymi wydatkami, dofinansowanie wczasów leczniczych i sanatoryjnych pracownika, dla pracowników i osób uprawnionych, będzie stanowiło przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a X jako płatnik będzie zobowiązany do naliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, dofinansowanie uczestnictwa w spotkaniach o charakterze integracyjnym oraz dofinansowanie uczestnictwa w wycieczkach integracyjnych, rajdach, zawodach sportowych, piknikach, ogniskach, pomoc pieniężna lub rzeczowa w wypadkach losowych, pomoc na cele mieszkaniowe w formie zwrotnej pożyczki, dopłata do kosztów pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu, nie będzie stanowić dla pracownika, emeryta lub rencisty przychodu ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń a w szczególności: wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, a co z tym związane - na pracodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dofinansowanie zakupu biletów na imprezy kulturalno-artystyczno-rozrywkowe, paczek lub bonów podarunkowych dla pracowników, pomoc pieniężną raz w roku w okresie jesienno-zimowym w związku ze wzmożonymi wydatkami, dofinansowanie wczasów leczniczych i sanatoryjnych pracownika, dla pracowników i osób uprawnionych, emerytów/rencistów, organizowanych przez pracodawcę ze środków ZFŚS w wysokości przekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł (w przypadku pracownika) oraz w wysokości przekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł w przypadku emeryta/rencisty, będą stanowić dla pracownika, emeryta lub rencisty przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 za przychód pracownika mogą być uznawane świadczenia, które:

1)zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

2)zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

3)korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Udział w spotkaniach czy też w wycieczkach integracyjnych jest dobrowolny oraz dostępny dla wszystkich uprawnionych. Świadczenia nie są spełnione w interesie pracownika/osoby uprawnionej, a w interesie pracodawcy. Wystąpienie po stronie pracownika, emeryta, rencisty przysporzenia majątkowego (korzyści) nie jest spełnione, gdy pracodawca proponuje swoim pracownikom, emerytom i rencistom udział w spotkaniach integracyjnych czy różnego rodzaju wyjazdach integracyjnych. W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w wyjeździe lub spotkaniu dobrowolnie, nie ma realnego przysporzenia majątkowego, które prowadziłoby do zwiększenia aktywów. Bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. W związku z tym, iż nie zostają spełnione określone kryteria zawarte w ww. wyroku, spotkania integracyjne oraz wycieczki, rajdy, zawody sportowe, pikniki, ogniska nie będą stanowić przychodu do opodatkowania dla osób uprawnionych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 11 ust. 2b tej ustawy:

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika – to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 12 ust. 2 ww. ustawy:

Natomiast na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 12 ust. 4 tej ustawy wynika, że:

Wskazany w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

W art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca sformułował katalog zwolnień podatkowych.

I tak, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ten stanowi zatem, że otrzymane świadczenia korzystają ze zwolnienia, jeśli spełnione są łącznie następujące warunki:

·beneficjentem tego świadczenia jest emeryt lub rencista;

·prawo do tego świadczenia wynika z uprzednio łączącego ww. emeryta lub rencistę stosunku służbowego, stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy;

·wartość świadczenia nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty 4500 zł.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z ww. przepisu wynika, że zastosowanie zwolnienia możliwe jest, gdy spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

·świadczenie otrzymuje pracownik,

·świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,

·świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,

·źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 288 ze zm.):

W myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:

Podkreślenia wymaga również, że analiza treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że limit zwolnienia ustalony przez ustawodawcę jest jeden i dotyczy wszystkich świadczeń wypłacanych w danym roku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i funduszy związków zawodowych niezależnie od tego, w ilu zakładach dany pracownik jest zatrudniony i od ilu podmiotów uprawnionych (pracodawców i związków zawodowych) otrzymuje świadczenia z ww. funduszy.

Przechodząc do obowiązków płatnika wskazać należy, że stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:

Natomiast z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Na mocy art. 41 ust. 4 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 42 ust. 1 cytowanej ustawy:

Przystępując do oceny ciążących na Państwu obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w stosunku do osób korzystających ze świadczeń, będących przedmiotem Państwa pytań w pierwszej kolejności zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.

Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.).

Rozumienie tego pojęcia zostało również wypracowane w orzecznictwie.

W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. W uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy.

Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane takie świadczenia, które:

-po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

-po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

-po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.

Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody z innego tytułu.

Mając zatem na uwadze opisane zdarzenie oraz powołane powyżej kryteria wynikające z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdzić należy, że w związku z dofinansowaniem z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych pracownikom, emerytom i rencistom oraz uprawnionym członkom ich rodzin do spotkań integracyjnych, wycieczek, rajdów, zawodów sportowych, pikników, ognisk a także dofinansowanie działalności kulturalno-oświatowej w postaci imprez artystycznych, kulturalnych i rozrywkowych oraz zakup biletów wstępu na ww. wydarzenia organizowane poza miastem A – nie powstanie u tych osób przychód z tytułu świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych. Tym samym nie będą Państwo zobowiązani od wartości tych świadczeń obliczyć, pobrać i przekazać w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego ani zryczałtowanego podatku.

Jak bowiem wyjaśnili Państwo m.in. we wniosku i jego uzupełnieniu:Celem spotkań jest zawsze integracja pracowników, co przekłada się na lepszą współpracę i atmosferę w pracy, a nie przyczynia się do zwiększenia dochodów uprawnionych. Gdyby pracodawca nie organizował spotkań integracyjnych lub nie kupował biletów na wydarzenia kulturalno-artystyczno-rozrywkowe, osoby uprawnione nie wydawałyby pieniędzy na uczestnictwo w takich przedsięwzięciach. Korzyść z tytułu uczestnictwa w spotkaniach integracyjnych oraz wydarzeniach kulturalno-artystycznych jest niewymierna i nie jest możliwa do przypisania do każdej uprawnionej osoby.(…) zakup biletów wstępu na takie imprezy będzie wiązał się nierozerwalnie z wyjazdem/spotkaniem integracyjnym (…) w przypadku zakupu biletów na wydarzenia kulturalno-artystyczno-rozrywkowe organizowane poza miastem A pracodawca oprócz zakupu biletów wstępu będzie zapewniać pracownikom również transport do i z miejscowości, w której odbywać się będą wydarzenia, jak również posiłek w formie obiadu - w takiej sytuacji wartość przyznanego świadczenia nie będzie wymierna oraz nie będzie możliwa do przypisania konkretnej osobie (…). Zatem uznać należy, że zorganizowanie ww. wydarzeń, wycieczek i spotkań integracyjnych leży w Państwa interesie. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie w przypadku sfinansowania lub dofinansowania ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do ich organizacji nie można mówić o przychodzie uzyskanym przez osoby uprawnione z tytułu nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia.

Natomiast, sfinansowanie lub dofinansowanie uprawnionym osobom zakupu biletów wstępu na imprezy organizowane w miejscowości A – będzie stanowiło dla tych osób przychód podatkowy. Powyższe wynika z Państwa informacji wskazanej w uzupełnieniu podania o treści: (…) w przypadku zakupu biletów na imprezy organizowane w miejscowości A cena jednostkowa zakupu biletu będzie znana więc wartość przyznanego świadczenia będzie wymierna oraz będzie możliwa do przypisania konkretnej osobie. Świadczenia w postaci zakupu tychże biletów zostaną spełnione za zgodą tych osób i w ich interesie. Skorzystają z nich dobrowolnie, a wartość tych świadczeń będzie wymierna i możliwa do przypisania konkretnej osobie. Wartość ww. nieodpłatnych świadczeń powinni zatem Państwo ustalić w oparciu o art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś wartość świadczeń częściowo odpłatnych – w oparciu o art. 11 ust. 2b tej ustawy.

Przy czym wartość świadczeń w postaci sfinansowania lub dofinansowania pracownikom i uprawnionym członkom ich rodzin biletów na imprezy organizowane w miejscowości A stanowić będzie przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wartość tych świadczeń kierowanych do emerytów i rencistów oraz uprawnionych członków ich rodzin – stanowić będzie dla emerytów i rencistów przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, w okolicznościach niniejszej sprawy w przypadku sfinansowania lub dofinansowania przez Państwa z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych swojemu pracownikowi oraz członkowi jego rodziny świadczenia w postaci biletów na imprezy organizowane w miejscowości A to ww. świadczenie w łącznej wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł objęte będzie zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli natomiast ww. bilety zostaną sfinansowane lub dofinansowane emerytom i rencistom (a którzy - jak sami Państwo wskazali w uzupełnieniu podania - otrzymają je w związku z uprzednio trwającym z Państwa zakładem stosunkiem pracy) oraz członkom ich rodzin, to otrzymane przez te osoby świadczenia – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł będą zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy. W związku z powyższym, w tych przypadkach (do wysokości limitów wskazanych: w art. 21 ust. 1 pkt 67 dla pracownika, oraz w art. 21 ust. 1 pkt 38 dla emeryta, rencisty) nie będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika, a tym samym nie będą Państwo zobowiązani od wartości tych świadczeń obliczyć, pobrać i przekazać w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego ani zryczałtowanego podatku.

Gdy zaś wartość tych świadczeń (tj. sfinansowanych lub dofinansowanych biletów na imprezy organizowane w miejscowości A) w roku podatkowym przekroczy limity wynikające z ww. art. 21 ust. 1 pkt 38 i pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od nadwyżki ponad te limity będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika. W związku z przekazaniem biletów pracownikom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani od wartości ponad ten limit (wynikający z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy) do obliczenia, poboru i przekazania w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy do właściwego urzędu skarbowego, natomiast w przypadku przekazania ww. świadczeń emerytom, rencistom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani pobrać od wartości przekraczających limit (wskazany w art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy) 10% zryczałtowany podatek dochodowy. Obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od wartości świadczeń przekraczających limit, przekazanych pracownikom wynika z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast obowiązek poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od wartości świadczeń przekraczających limit przekazanych emerytom i rencistom z art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.

Odnosząc się natomiast do dofinansowanego przez Państwa ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych świadczenia w postaci pomocy pieniężnej lub rzeczowej w wypadkach losowych wyjaśnić należy, że ww. świadczenie – wbrew Państwa stanowisku – stanowi przychód dla osoby je otrzymującej (objętej taką pomocą). Jednakże przychód ten podlega w całości (w pełnej kwocie świadczenia) zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

W związku z powyższym, od wartości tego świadczenia nie są Państwo zobowiązani do obliczenia, pobrania i przekazania w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego ani pobrania zryczałtowanego podatku. W tym miejscu wskazać należy, że pomimo tego, że mają Państwo rację, że w związku z otrzymaniem przez uprawnione osoby z ZFŚS pomocy pieniężnej lub rzeczowej w wypadkach losowych na Państwu nie będą ciążyły obowiązki płatnika, jednakże skoro błędnie Państwo we własnym stanowisku w sprawie wskazali, że świadczenie (pomoc pieniężna lub rzeczowa w wypadkach losowych) nie będzie stanowić przychodu dla uprawnionych osób to z tego względu Państwa stanowisko w tym zakresie uznałem za nieprawidłowe.

W przypadku uzyskania przez uprawnione osoby dopłat do kosztów pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wyjaśnić należy, że co prawda ww. dopłaty stanowią przychód dla osoby je otrzymującej – ale z tego tytułu na Państwu nie ciążą również żadne obowiązki płatnika, bowiem całość kwoty dopłaty korzysta ze zwolnienia z opodatkowania w myśl przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Wobec powyższych wyjaśnień, uznać należy że dofinansowanie kosztów pobytu dziecka osób uprawnionych do otrzymania dofinansowania (tj. pracownika, emeryta, rencisty i osób uprawnionych) w żłobku lub przedszkolu ze środków funkcjonującego u Państwa Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten jednakże korzysta w całości ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67a ww. ustawy. Oznacza to, że z tego tytułu na Państwu nie ciążą obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ust. 1 i art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązki informacyjne na podstawie art. 42a ust. 1 komentowanej ustawy, ale z uwagi na fakt, że błędnie Państwo wskazali we własnym stanowisku w sprawie, że dopłata do kosztów pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu nie będzie stanowić dla pracownika, emeryta lub rencisty przychodu – to Państwa stanowisko w tej kwestii uznałem za nieprawidłowe.

Wątpliwość Państwa budzi również kwestia obowiązków Państwa jako płatnika w związku z udzielaniem osobom uprawnionym świadczeń w postaci pomocy na cele mieszkaniowe w formie zwrotnej pożyczki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

W tym miejscu wskazać należy, że zwrotna pożyczka z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych na cele mieszkaniowe to forma wsparcia finansowego dla pracowników, emerytów, rencistów czy uprawnionych członków rodzin. Zwrotna pożyczka na cele mieszkaniowe z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie jest zatem przychodem dla tych osób na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samo otrzymanie oraz spłata kapitału pożyczki są całkowicie neutralne podatkowo, ponieważ kwota ta ma charakter zwrotny i nie generuje trwałego przysporzenia majątkowego po stronie pożyczkobiorcy (a więc uprawnionych osób, o których mowa w podaniu). Wobec tego, na Państwu nie ciążą żadne obowiązki płatnika z tego tytułu.

W temacie dofinansowania przez Państwa z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do zorganizowanego wypoczynku krajowego i zagranicznego dzieci pracowników należy wskazać, że kwota takiego dofinansowania stanowi dla otrzymujących dofinansowanie uprawnionych osób przychód w rozumieniu podatku dochodowego od osób fizycznych (w przypadku pracownika przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ww. ustawy, a w przypadku emerytów i rencistów przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy). Jednakże w myśl art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Uzupełniając wniosek wyjaśnili Państwo m.in., że organizatorem wypoczynku zorganizowanego będzie podmiot prowadzący działalność w tym zakresie a dofinansowanie będzie dotyczyło dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku zorganizowanym, przez które należy rozumieć dzieci własne i przysposobione pracowników pozostające na ich utrzymaniu w wieku do 18 lat lub do czasu ukończenia nauki w systemie studiów dziennych nie dłużej jednak niż do ukończenia 25, natomiast forma wypoczynku nie odbiega swoim charakterem od wymienionych form wypoczynku, takich jak wczasy, kolonie, obozy lub zimowiska.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy należy stwierdzić, że kwota dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do wypoczynku dziecka (zorganizowanego przez podmiot prowadzący działalność w tym zakresie), które nie ukończyło 18 roku życia – może zostać objęta w pełniej kwocie dofinansowania zwolnieniem przedmiotowym wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym, w odniesieniu do całości przyznanego świadczenia nie będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika - nie będą więc Państwo zobligowani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy ani pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego.

Co się natomiast tyczy takiego dofinansowania do wypoczynku dzieci po ukończeniu 18 roku życia do czasu ukończenia nauki w systemie studiów dziennych nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 lat - to kwota takiego dofinasowania pracownikowi (członkowi jego rodziny) w łącznej wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł objęta będzie zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli ww. dofinansowanie przekazane zostanie emerytom czy rencistom (członkom ich rodzin), to wartość tego świadczenia – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł będzie zwolniona od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy. Wobec tego, w takim przypadku (tj. do wysokości świadczenia mieszczącego się w limitach) nie mają Państwo również obowiązku obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy ani pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego. Gdy zaś wartość tych świadczeń dofinansowanych w roku podatkowym przekroczy limity wynikające z ww. art. 21 ust. 1 pkt 38 i pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika od wartości ponad te limity. W tej sytuacji, w związku z dofinansowaniem takich świadczeń pełnoletnim dzieciom (o których mowa we wniosku) pracowników będą Państwo zobowiązani od wartości przekraczającej limit wskazany w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy do obliczenia, poboru i odprowadzenia do właściwego urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy, natomiast w przypadku ww. dzieci emerytów, rencistów będą Państwo zobowiązani pobrać od wartości przekraczającej limit wskazany w art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy 10% zryczałtowany podatek dochodowy. Obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od wartości tych świadczeń przekraczających limit, przekazanych pracownikom, wynika z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast obowiązek poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od wartości świadczeń przekraczających limit przekazanych emerytom i rencistom z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc do pozostałych zagadnień, będących przedmiotem Państwa wątpliwości, tj. kwestii dofinansowania pracownikom i osobom uprawnionym ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych:

·do wypoczynku osób uprawnionych organizowanego we własnym zakresie,

·w postaci pomocy rzeczowej lub finansowej w postaci paczek noworocznych dla dzieci, paczek lub bonów podarunkowych dla osób uprawnionych,

·w postaci pomocy pieniężnej raz w roku w okresie jesienno-zimowym w związku ze wzmożonymi wydatkami,

·do wczasów leczniczych i sanatoryjnych,

należy wyjaśnić, że świadczenia te są przychodem ze stosunku pracy pracownika w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (gdy odnoszą się do pracownika lub członka jego rodziny) lub przychodem emeryta, rencisty z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy (gdy dotyczą emeryta, rencisty lub członka jego rodziny). Wartość przedmiotowych świadczeń jednakże może korzystać ze zwolnienia:

-w przypadku przychodu pracownika – z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł (z wyłączeniem bonów podarunkowych dla pracowników);

-w przypadku przychodu emeryta lub rencisty – z art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł.

W sytuacji, gdy kwota tych świadczeń (z wyłączeniem bonów podarunkowych przekazywanych pracownikom lub członkom ich rodzin) nie przekracza limitu ww. kwot na Państwu nie ciążą żadne obowiązki płatnika z tego tytułu. Dodać, w tym miejscu należy, że art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy zwalnia z podatku świadczenia rzeczowe i pieniężne do kwoty 1000 zł, ale wprost wyklucza „bony, talony i inne znaki uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi”. Zatem otrzymany przez pracownika bon podarunkowy sfinansowany z ZFŚS stanowi w pełni opodatkowany przychód ze stosunku pracy niezależnie od jego wysokości. Podkreślić również należy, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 nie zawiera wykluczenia bonów, co oznacza, że świadczenie dla emerytów czy rencistów mające formę bonu podarunkowego podlega pod limit zwolnienia wskazany w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy.

Idąc dalej, gdy wartość tych świadczeń sfinansowanych lub dofinansowanych (tj. do wypoczynku organizowanego we własnym zakresie uprawnionych osób, pomocy rzeczowej lub finansowej w postaci paczek noworocznych dla dzieci uprawnionych, paczek dla uprawnionych lub bonów podarunkowych dla emerytów i rencistów, pomocy pieniężnej raz w roku w okresie jesienno-zimowym w związku ze wzmożonymi wydatkami uprawnionych, do wczasów leczniczych i sanatoryjnych uprawnionych) w roku podatkowym przekroczy limity wynikające z ww. art. 21 ust. 1 pkt 38 (dla emerytów i rencistów) i pkt 67 (dla pracowników) ustawy, jak również w przypadku świadczeń w postaci bonów podarunkowych przekazywanych pracownikom lub członkom ich rodzin (niezależnie od ich wartości) – będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika. W konsekwencji, w związku ze sfinansowaniem/dofinansowaniem ww. świadczeń pracownikom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani od wartości tych świadczeń przekraczających limit wskazany w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy, a w przypadku świadczeń w postaci bonów niezależnie od ich wartości – do naliczenia, poboru i przekazania do właściwego urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy, natomiast w przypadku przekazania ww. świadczeń emerytom, rencistom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani od wartości ww. świadczeń przekraczających limit wskazany w art. 21 ust. 1 pkt 38 – pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.