Zapewnianie wkładu własnego do projektów unijnych (2)

Obligacje komunalne to długoterminowe dłużne papiery wartościowe emitowane przez jednostki samorządu terytorialnego. Podstawowa różnica między obligacjami a kredytem bankowym polega na płynności instrumentu: o ile kredyty w olbrzymiej większości mają pozostawać i pozostają w portfelu banków - kredytodawców, o tyle istota obligacji polega na ułatwianiu obrotu przywiązanymi do nich prawami. Nabywcami obligacji mogą być więc w zasadzie wszyscy uczestnicy rynku posiadający okresowo wolne zasoby finansowe, choć tradycyjnie najważniejszymi inwestorami pozostają - w zależności od rodzaju rynku - zakłady ubezpieczeń, fundusze emerytalne, fundusze inwestycyjne, banki i, oczywiście, osoby fizyczne. Pierwotny obrót obligacjami polega na obejmowaniu obligacji, czyli ich nabywaniu, przez pierwszych inwestorów. Obrót wtórny obejmuje natomiast wszelkie transakcje dokonywane między inwestorami oraz wykup walorów przez emitenta. Ogromna większość przeprowadzonych dotychczas emisji obligacji komunalnych - ze względu na dążenie do ograniczania kosztów - była kierowana do ograniczonego kręgu inwestorów (obecnie maksymalnie 100 podmiotów). Możliwe jest jednak także przeprowadzenie emisji w trybie publicznej subskrypcji, czyli kierowanie propozycji nabycia w zasadzie do nieoznaczonych adresatów, zwłaszcza przy użyciu środków masowego przekazu. Obligacje emitowane w trybie emisji zamkniętej mogą być następnie wprowadzone do publicznego obrotu wtórnego na rynku publicznym. Rynek publiczny, choć bardziej kosztowny, daje gwarancję prawidłowej wyceny emitowanych walorów i - co za tym idzie - ustalenia możliwie najniższego efektywnego kosztu obsługi zadłużenia. Sukces emisji rozumiany jako osiągnięcie założonych celów po jak najniższych kosztach zależy w dużej mierze od sposobu wyboru agenta emisji, który będzie również pełnił funkcję subemitenta inwestycyjnego lub usługowego. W tym pierwszym przypadku agent gwarantuje powodzenie emisji przez zobowiązanie do objęcia obligacji, które nie zostały objęte przez innych inwestorów, w drugim zaś - obejmując obligacje, agent przejmuje na siebie ryzyko ich odsprzedaży inwestorom - osobom trzecim.