Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.152.2026.3.EO
Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę w modelu dropshippingu stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a miejsce opodatkowania ustala się na terytorium państwa trzeciego, nie podlegając opodatkowaniu VAT w Polsce.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
-uznania realizowanej przez Pana sprzedaży za dostawę towarów (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
-określenia miejsca opodatkowania sprzedaży realizowanej przez Pana na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
-braku obowiązku wystawiania faktur i ewidencjonowania ww. sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3),
-wskazania czy może Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy a tym samym nie ma Pan obowiązku zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
Uzupełnił go Pan pismem z 20 kwietnia 2026 r. (wpływ 20 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wiodącym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest sprzedaż towarów w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę. Wnioskodawca prezentuje i oferuje towary we własnym imieniu, za pośrednictwem własnych stron internetowych (dalej: „Strona internetowa”), na których zamieszczane są oferty sprzedaży. Wnioskodawca oferuje głównie przedmioty z kategorii elektroniki użytkowej oraz akcesoriów codziennego użytku, przy czym w przyszłości asortyment ten może ulec zmianie i zostać rozszerzony o inne produkty.
Wnioskodawca zajmuje się dropshippingiem organicznym pochodzącym z Chin, działa na platformie (…), na której jest postawiony sklep. Obsługa płatności również jest obsługiwana przez (…). W większości są to sklepy jednoproduktowe. Wnioskodawca reklamuje się organicznie, nie wydaje pieniędzy na reklamę. Klient widząc filmik zazwyczaj wchodzi na sklep z linku w profilu, dokonuje zamówienia, a (…) przekazuje je do Wnioskodawcy, który zamawia dany towar od chińskiego agenta bezpośrednio na adres klienta.
Wnioskodawca oferuje różnego rodzaju asortyment, na przykład:
·(…) z klocków (...) do samodzielnego składania;
·(…) – kompaktowa wytwornica dymu;
·(…) – gotowy ekosystem gier zamknięty w formie przenośnej karty USB.
Są to jedynie przedmioty przykładowe. W przyszłości Wnioskodawca może oferować nabycie innych towarów.
Model działania Wnioskodawcy wygląda następująco:
1.Podatnik wyszukuje produkty oferowane na platformach sprzedażowych, takich jak (…), kierując się m.in. jakością oferowanych towarów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących). W przyszłości Wnioskodawca może nabywać towar od prywatnych sprzedawców mających miejsce zamieszkania lub siedziby na terytorium Chin.
2.Informacje dotyczące towarów oferowanych na stronie chińskich sprzedawców są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę Stronie internetowej. Wnioskodawca faktycznie nabywa towar i sprzedaje je do odbiorców w Polsce. Modyfikacja ofert sprzedawców polega m.in. na ich tłumaczeniu na język polski, dodawaniu spersonalizowanych opisów, edycji graficznej zdjęć produktowych – celem dostosowania do potrzeb odbiorcy. Klienci mogą nabywać wyłącznie towary zamieszczone na stronie internetowej Wnioskodawcy. Chińscy sprzedawcy nie mają prawa do zmian w opisach towarów na stronie internetowej Wnioskodawcy.
3.Klienci (co do zasady: osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania m.in. na terytorium Polski) składają zamówienia na towary za pośrednictwem Strony internetowej Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia klient jest zobligowany do wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości wartości zamówienia, na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.
4.W ramach organizacji zamówienia Wnioskodawca dokonuje w imieniu i na rzecz klienta, zamówienia towaru od chińskiego sprzedawcy oraz uiszcza zapłatę za zamówiony przez klienta towar.
5.W ramach realizowanych świadczeń Wnioskodawca nie występuje jako importer towaru ani nie jest zobowiązany do uiszczania opłat celno-skarbowych.
6.Ewentualny zwrot towaru klient powinien kierować bezpośrednio do chińskiego sprzedawcy albo do Wnioskodawcy.
7.Na podstawie złożonego przez klientów zamówienia, Wnioskodawca działający w imieniu klientów, nabywa towary od chińskich sprzedawców. Chiński dostawca otrzymuje dane klientów w sposób automatyczny, które są danymi dla sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów. W rezultacie, chiński dostawca będzie miał świadomość, że Wnioskodawca nie jest finalnym odbiorcą towarów.
8.Zamówienie złożone w postaci elektronicznej wiąże klienta, jeżeli na podany przez klienta adres poczty elektronicznej Wnioskodawca prześle potwierdzenie przyjęcia do realizacji zamówienia, które stanowi oświadczenie Podatnika o przyjęciu zamówienia klienta i z chwilą jej otrzymania przez klienta zawarta zostaje umowa sprzedaży.
9.Chińscy sprzedawcy wysyłają nabyty przez klientów towar bezpośrednio na ich adres.
10.Prawo do rozporządzania towarem przejdzie na klienta niemalże z chwilą złożenia zamówienia u sprzedawcy. Wnioskodawca w krótkim czasie od zaksięgowania płatności składa zamówienie u sprzedawcy i opłaca je.
11.W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, klient zwraca towar do Wnioskodawcy lub bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
12.Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do klienta zgodnie z przekazanymi do sprzedawcy informacjami. Wnioskodawca nie uzyskuje od sprzedawców typowych faktur potwierdzających zakup towarów przez klientów, lecz tabelę w (...) z podsumowaniem zamówień. Pakowaniem towarów i dostarczeniem towarów do przewoźnika zajmuje się chiński sprzedawca.
13.Oferowane towary na stronie internetowej są i będą towarami o wartości rzeczywistej wyrażonej w złotych nieprzekraczającej równowartości 150 euro.
14.Wnioskodawca dokumentuje każdą transakcję w ewidencji sprzedaży zawierającej informacje na temat nabywcy oraz przedmiotu transakcji. Na życzenie konsumenta wystawiana jest faktura dokumentująca sprzedaż towarów.
15.Podatnik nie dokonał oraz nie planuje dokonać w przyszłości rejestracji do szczególnej procedury dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych, przewidzianej w Dziale XII, Rozdziale 9 ustawy o VAT (tzw. procedury IOSS).
16.Wnioskodawca podkreśla, iż na żadnym etapie transakcji nie dysponuje fizycznie towarem, w szczególności nie magazynuje go ani nie dokonuje odprawy celnej na terytorium Polski. Towar jest przesyłany bezpośrednio od sprzedawców z Chin do końcowego odbiorcy na terytorium Polski i to na odbiorcy końcowym spoczywa obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej.
17.Wnioskodawcę łączą stosunki z klientem oraz z dostawcą z Chin. Natomiast klienta nie łączy stosunek z dostawcą z Chin.
18.Wnioskodawca złożył oświadczenie o wyborze formy opodatkowania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Wnioskodawca prowadzi ewidencję przychodów, w której jest w stanie określić przychód z każdego rodzaju działalności.
19.Wnioskodawca przed zamieszczeniem towarów na wskazanych platformach sprzedażowych, ustala cenę sprzedaży (swoje wynagrodzenie), która obejmuje cenę zakupu towaru w hurtowni, proporcjonalną część ponoszonych przez Wnioskodawcę kosztów oraz planowany zysk.
20.Wnioskodawca otrzymuje na swój rachunek bankowy całą cenę towaru tuż po dokonaniu zakupu. Z otrzymanych środków pieniężnych Wnioskodawca opłaca zamówienie u chińskiego dostawcy. Oznacza to, że rola Wnioskodawcy sprowadza się do pośredniczenia między kupującym a dostawcą. Należy przyjąć, że środki stanowiące równowartość ceny jedynie przejściowo znajdują się w posiadaniu Wnioskodawcy, który ma obowiązek ich przekazania dostawcy. Zatem zyskiem Wnioskodawcy jest jedynie różnica między kwotą otrzymaną od klienta a kwotą przekazaną chińskiemu dostawcy (marża, prowizja).
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
1.W odpowiedzi na pytanie: „W związku ze wskazaniem w opisie prawy, że:
2. Informacje dotyczące towarów oferowanych na stronie chińskich sprzedawców są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę Stronie internetowej. Wnioskodawca faktycznie nabywa towar i sprzedaje je do odbiorców w Polsce.
(…) 4. W ramach organizacji zamówienia Wnioskodawca dokonuje w imieniu i na rzecz klienta, zamówienia towaru od chińskiego sprzedawcy oraz uiszcza zapłatę za zamówiony przez klienta towar.
(…) 7. Na podstawie złożonego przez klientów zamówienia, Wnioskodawca działający w imieniu klientów, nabywa towary od chińskich sprzedawców.
oraz we własnym stanowisku, że:
Ad. 4
(…) W ramach pytania nr 2 Wnioskodawca zajął stanowisko, zgodnie z którym działalność opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce, nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce (gdyż sprowadza się do świadczenia usług pośrednictwa).
Ad 5.
(…) Skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów handlowych (nie dokonuje sprzedaży we własnym imieniu oraz nie jest ich właścicielem), to przychodem uzyskanym z tego tytułu jest wartość marży, którą stanowi różnica między kwotą przelaną na konto bankowe Wnioskodawcy od klienta (nabywcy), a kwotą przekazaną przez Wnioskodawcę do chińskiego dostawcy (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji.
Ad 6.
(…) Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą opartą o tzw. dropshipping, tj. sprzedaje towary we własnym imieniu za pośrednictwem własnej strony internetowej lub platform sprzedażowych. Nabywa towary w hurtowni, która wysyła towary bezpośrednio do ostatecznego klienta.Towary te nabywane są u zewnętrznego podmiotu, sprzedawane bez żadnych modyfikacji zarówno w odniesieniu do ich zawartości, jak i opakowania.
Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzić należy, że jeżeli przedmiotem ww. działalności gospodarczej jest nabycie, a następnie sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek towarów, to działalność ta wpisuje się w definicję „działalności usługowej w zakresie handlu” wskazanej w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zatem, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tego rodzaju działalności, mogą być opodatkowane, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o ryczałcie, według stawki 3%.
proszę żeby jednoznaczne Pan wskazał:
a)czy to Pan nabywa towary we własnym imieniu, stając się ich właścicielem, a następnie je sprzedaje w stanie nieprzetworzonym?
b)czy też świadczy Pan wyłącznie usługi pośrednictwa w sprzedaży pomiędzy sprzedającym a kupującym, tj. nie prowadzi Pan sprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek, nie dokonuje Pan zakupu towarów będących przedmiotem transakcji, a Pana rola ogranicza się jedynie do zbierania zamówień dla sprzedawcy z Chin oraz przyjmowania od klientów zapłaty i przekazywaniu jej dostawcy, po pomniejszeniu otrzymanej kwoty o należną Panu prowizję za pośrednictwo?”,
wskazał Pan:
1.Wnioskodawca nie nabywa prawa własności towarów ani nie staje się ich właścicielem. Po złożeniu zamówienia przekazuje jego specyfikację (tzn. rodzaj zakupionych towarów oraz ich ilość) wraz z danymi klienta do sprzedawcy z Chin, który realizuje wysyłkę do Polski.
2.W modelu działalności realizowanym przez Wnioskodawcę nie świadczy on wyłącznie usług pośrednictwa pomiędzy dostawcą z Chin a klientem końcowym. Sprzedaż prowadzona jest przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własny rachunek za pośrednictwem sklepu internetowego. To on przyjmuje zamówienie od klienta, otrzymuje od niego zapłatę, odpowiada wobec klienta za realizację zamówienia, obsługuje zwroty i reklamacje oraz występuje jako strona umowy sprzedaży. Okoliczność, że towar jest wysyłany bezpośrednio z magazynu dostawcy w Chinach do klienta, wynika wyłącznie z przyjętego modelu logistycznego dropshippingu i nie oznacza, że rola Wnioskodawcy ogranicza się do pośrednictwa.
2.W odpowiedzi na prośbę aby: „Zweryfikował Pan swoje stanowiska w zakresie sformułowanych we wniosku pytań nr 4, 5 i 6, tak by były spójne z opisem sprawy przedstawionym w odpowiedzi na ww. pytania”,
wskazał Pan:
W ocenie Wnioskodawcy pytania i stanowiska pozostają spójne z doprecyzowanym opisem sprawy.
Pytania
1.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż opisana w stanie faktycznym sprzedaż, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę towarów czy odpłatne świadczenie usług?
2.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż sprzedaż opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce?
3.W jaki sposób Wnioskodawca powinien w opisanym stanie faktycznym dokumentować sprzedaż oraz czy ma on obowiązek jej ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej?
4.Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT i czy tym samym ma obowiązek zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT?
Pana stanowisko w sprawie
1.Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym sprzedaż, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę towarów.
2.Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
3.Zdaniem Wnioskodawcy, skoro przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, nie ma obowiązku wystawiania faktur oraz ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.
4.Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym może on korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie ma obowiązku zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT.
Ad 1.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Zdaniem Wnioskodawcy, czynności dokonywane na rzecz klientów wypełniają znamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci towaru prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). To Wnioskodawca wyszukuje i decyduje jakie towary i za jaką cenę zostaną zaoferowane do sprzedaży na Stronie internetowej. Jak zostało przedstawione w stanie faktycznym, klient może zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na Stronie internetowej Wnioskodawcy. Klienci Wnioskodawcy nie mają wpływu na wartość (cenę) kupowanego towaru, nie decydują też o wyborze oferty i podmiotu, od którego zamierzają nabyć towar. O wyborze sprzedawcy oraz cenie towaru wystawionego na własnej Stronie internetowej decyduje wyłącznie Wnioskodawca.
Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu samego w sobie, klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego towaru. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
Powyższe zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
19 sierpnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.397.2025.2.RST;
27 czerwca 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.244.2025.2.RST;
23 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.575.2024.2.RST;
19 listopada 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.443.2024.2.RST;
23 lipca 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.178.2024.1.MAZ.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz klientów, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
Ad 2.
Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w uzasadnieniu do pytania pierwszego, zdaniem Wnioskodawcy w celu prawidłowego ustalenia miejsca opodatkowania zastosować należy przepisy dotyczące dostawy towarów.
Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 1 ustawy o VAT).
Natomiast przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3 (art. 2 pkt 5 ww. ustawy).
Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Wnioskodawca nie jest zarejestrowany do procedury szczególnej IOSS i nie będzie dokonywać odprawy celnej na terytorium Polski. To na odbiorcy końcowym (kliencie) spoczywać będzie obowiązek wypełnienia formalności celnych związanych z importem towaru, a zatem klient będzie podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Aby ustalić miejsce opodatkowania, konieczna jest analiza przepisów art. 22 ustawy o VAT, które określają miejsce dostawy towarów. W opinii Wnioskodawcy, przepisy, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c, nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż Podatnik nie jest zarejestrowany w szczególnej procedurze IOSS.
Ponadto nie będzie miał zastosowania art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, mający zastosowanie do transakcji łańcuchowych, w myśl którego, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów. Wnioskodawca będzie dokonywał dostaw na rzecz importera towarów, tj. klienta końcowego. Przed dokonaniem importu towar nie zostanie dopuszczony do obrotu jako towar wspólnotowy podlegający konsumpcji. Ponadto, wypełnienie formalności celnych związanych z importem towarów spoczywać będzie na kliencie (ostatecznym odbiorcy). Klient i jednocześnie importer towarów, nabywać będzie przedmiotowe towary od Wnioskodawcy, z tym, że towary trafią bezpośrednio z kraju trzeciego (Chiny). Odrzucić należy zatem możliwość zastosowania w przedstawionym stanie przyszłym art. 22 ust. 4 ustawy o VAT. Przepis ten odnosi się do dostaw dokonanych przez importera. W żadnym wypadku nie można w oparciu o jego treść czynić ustalenia w zakresie miejsca świadczenia dostaw na wcześniejszych etapach przed importerem.
W takim przypadku miejsce dostawy towarów dokonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz klienta, który jest równocześnie importerem tych towarów, należy ustalać zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, jako dokonane i opodatkowane w miejscu rozpoczęcia wysyłki, czyli na terytorium państwa trzeciego.
Powyższe rozumienie przepisów zostało potwierdzone również w interpretacjach indywidualnych przedstawionych w uzasadnieniu do pytania pierwszego złożonego wniosku. W związku z tym, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, należy uznać, że transakcja objęta zapytaniem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. Miejscem opodatkowania w tym przypadku będzie terytorium poza Unią Europejską, tj. Chiny.
Ad 3.
Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, przepisy rozdziału 1 działu XI „Dokumentacje” stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
a)państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
b)państwa trzeciego.
Z powołanego art. 106a pkt 2 lit. b ww. ustawy wynika, że przepisy dotyczące wystawiania faktur stosuje się m.in. do dostawy towarów dokonywanych przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju – w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego.
W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Natomiast w myśl art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, kiedy obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1 – wówczas podatnik jest obowiązany wystawić fakturę – na żądanie nabywcy towaru.
Zatem mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy (dostawa nie będzie podlegała VAT w Polsce) należy uznać, że w przypadku transakcji dokonywanych w ramach opisanego modelu, co do zasady Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku wystawienia faktury na rzecz klienta indywidualnego. Jeżeli jednak taka dostawa zostanie udokumentowana fakturą, wówczas nie powinna ona wskazywać stawki ani kwoty podatku. W pozycji „stawka podatku” Wnioskodawca może wpisać oznaczenie „NP” (nie podlega opodatkowaniu).
Jednocześnie, z uwagi na to, że obowiązkowi ewidencji na kasie rejestrującej podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, dostawy towarów dokonywane przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców indywidualnych z miejscem zamieszkania na terytorium kraju, dla których miejscem świadczenia (opodatkowania) nie jest terytorium kraju, nie będą podlegały wynikającemu z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT obowiązkowi ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w Polsce.
W konsekwencji sprzedaż towarów dokonywana przez Wnioskodawcę nie będzie musiała być dokumentowana fakturami, ani rejestrowana za pomocą kas ewidencjonujących.
Ad 4.
Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Stosownie do art. 113 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1)wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. f ustawy o VAT zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28).
Jednocześnie Wnioskodawca oferuje różnego rodzaju asortyment, który będzie zmieniał się z czasem.
W ramach pytania nr 2 Wnioskodawca zajął stanowisko, zgodnie z którym działalność opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce, nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce (gdyż sprowadza się do świadczenia usług pośrednictwa).
Oznacza to, że w ocenie Wnioskodawcy może on korzystać ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie ma obowiązku zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
1)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2)eksport towarów;
3)import towarów na terytorium kraju;
4)wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5)wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
Rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).
Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z kolei, art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Z opisu sprawy wynika, że wiodącym przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest sprzedaż towarów w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę. Prezentuje i oferuje Pan towary we własnym imieniu, za pośrednictwem własnych stron internetowych, na których zamieszczane są oferty sprzedaży. Oferuje Pan produkty na platformie (…), głównie są to przedmioty z kategorii elektroniki użytkowej oraz akcesoriów codziennego użytku. Obsługa płatności również jest realizowana przez (…).
Model Pana działania wygląda następująco:
1.Wyszukuje Pan produkty oferowane na platformach sprzedażowych, takich jak (...), kierując się m.in. jakością oferowanych towarów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).
2.Informacje dotyczące towarów oferowanych na stronie chińskich sprzedawców są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Pana stronie internetowej. Modyfikacja ofert sprzedawców polega m.in. na ich tłumaczeniu na język polski, dodawaniu spersonalizowanych opisów, edycji graficznej zdjęć produktowych. Klienci mogą nabywać wyłącznie towary zamieszczone na Pana Stronie internetowej. Chińscy sprzedawcy nie mają prawa do zmian w opisach towarów na Pana stronie internetowej. Oferowane przez pana towary, są towarami o wartości rzeczywistej wyrażonej w złotych nieprzekraczającej równowartości 150 euro.
3.Klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania m.in. na terytorium Polski) składają zamówienia na towary za pośrednictwem Pana Strony internetowej. Przed złożeniem zamówienia klient jest zobligowany do wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy, na Pana rachunek bankowy w wysokości wartości zamówienia. Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na Pana konto bankowe.
4.Na podstawie złożonego przez Klienta zamówienia i dokonanej opłaty, dokonuje Pan w jego imieniu i na jego rzecz, nabycia towaru od chińskiego sprzedawcy oraz opłaca Pan towar.
5.Chiński dostawca otrzymuje dane klientów w sposób automatyczny, które są danymi dla sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów. W rezultacie, chiński dostawca będzie miał świadomość, że nie jest Pan finalnym odbiorcą towarów.
6.Zakupiony towar nie trafia do Pana, ale bezpośrednio do klienta zgodnie z przekazanymi do sprzedawcy informacjami. Pakowaniem towarów i dostarczeniem towarów do przewoźnika zajmuje się chiński sprzedawca.
7.W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, klient zwraca towar do Pana lub bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
Wskazał Pan, że nie nabywa prawa własności towarów ani nie staje się ich właścicielem.
Następnie zaznaczył Pan, że sprzedaż prowadzona jest przez Pana jest we własnym imieniu i na własny rachunek za pośrednictwem sklepu internetowego. Ponadto Pan przyjmuje zamówienie od klienta, otrzymuje od niego zapłatę, odpowiada wobec klienta za realizację zamówienia, obsługuje zwroty i reklamacje oraz występuje jako strona umowy sprzedaży. Zaznaczył Pan, że okoliczność, że towar jest wysyłany bezpośrednio z magazynu dostawcy w Chinach do klienta, wynika wyłącznie z przyjętego modelu logistycznego dropshippingu i nie oznacza, że Pana rola ogranicza się do pośrednictwa.
Pana wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy opisana sprzedaż, która jest realizowana przez Pana na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce, stanowi odpłatną dostawę towarów czy odpłatne świadczenie usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
Należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.
Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
W analizowanej sprawie klient wybiera towar na Pana Stronie internetowej, a następnie składa zamówienie, wpłacając wartość zamówienia na Pana rachunek bankowy. Zamówienie wiąże klienta, jeżeli na podany przez klienta adres poczty elektronicznej prześle Pan potwierdzenie przyjęcia do realizacji zamówienia, które stanowi oświadczenie Pana o przyjęciu zamówienia klienta i z chwilą jego otrzymania przez klienta zawarta zostaje umowa sprzedaży. Po zaksięgowaniu wpłaty, zamawia Pan towar u chińskiego sprzedawcy, który następnie bezpośrednio wysyła produkt na adres klienta. Podkreśla Pan, iż na żadnym etapie transakcji nie dysponuje Pan fizycznie towarem, w szczególności nie magazynuje go ani nie dokonuje odprawy celnej na terytorium Polski, co jednak istotne, jak Pan wskazał we wniosku, faktycznie nabywa Pan towary i sprzedaje je do odbiorców (klientów).
Zatem, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, przenosi Pan prawo do rozporządzania towarami jak właściciel i tym samym realizowana przez Pana transakcja wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
W związku z powyższym, opisana w stanie faktycznym sprzedaż, która jest realizowana przez Pana na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Pana wątpliwości dotyczą również określenia miejsca opodatkowania sprzedaży opisanej w stanie faktycznym, realizowanej przez Pana na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce.
Odnosząc się do ww. wątpliwości należy wskazać na art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Natomiast stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:
1b)sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy;
1c)sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy – terytorium tego państwa członkowskiego, pod warunkiem że podatek lub podatek od wartości dodanej z tytułu dostawy tych towarów ma zostać zadeklarowany w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.
Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
2.W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
2a.W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
2b.W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
2c.W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
2d.Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
1)pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
2)ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.
Na mocy art. 22 ust. 3 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
1)poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2)następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:
Przepisy ust. 2-2d nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika.
Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy, powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
Jak wynika z opisu sprawy klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej z miejscem zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pana towar na prowadzonej przez Pana Stronie internetowej. W chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go Pan u chińskiego sprzedawcy. Dokonuje Pan więc zamówienia u chińskiego sprzedawcy i zleca też chińskiemu sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres klienta. Zatem w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński sprzedawca, Pan oraz ostateczny klient. Zamawia Pan towar u chińskiego dostawcy, a towar wysyłany jest bezpośrednio z Chin do Polski (ostatecznego klienta) w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego dokonującego sprzedaży na Pana rzecz (B2B), następnie Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.
W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest podatnikiem z tytułu importu towarów. Towar jest przesyłany bezpośrednio od sprzedawców z Chin do końcowego odbiorcy na terytorium Polski i to na odbiorcy końcowym spoczywa obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej.A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku, podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest klient (odbiorca końcowy) kupujący od Pana towar, to miejscem dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
W związku z powyższym, sprzedaż opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana przez Pana na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce, nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Ponadto Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w opisanym stanie faktycznym powinien Pan dokumentować sprzedaż fakturą oraz czy ma Pan obowiązek ewidencjonowania tej sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.
Mając na uwadze powyższe wątpliwości wskazać należy, że w myśl art. 106a pkt 1 i 2 ustawy:
Przepisy niniejszego rozdziału, stosuje się do:
1)sprzedaży, z wyjątkiem:
a)przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,
b)czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;
2)dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
a)państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
b)państwa trzeciego.
Z kolei, w myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1)sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2)wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3)wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4)otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a)wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b)czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c)dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1)czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a)czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b)czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a)otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a)przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b)wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2)sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
-jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1)datę wystawienia;
2)kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3)imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4)numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5)numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6)datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7)nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8)miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9)cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10)kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11)wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12)stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13)sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14)kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15)kwotę należności ogółem (…).).
W niniejszej interpretacji w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, wskazałem, że miejscem opodatkowania dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz klientów jest terytorium Chin, a zatem do tych transakcji zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące w miejscu opodatkowania przedmiotowej transakcji, tj. w kraju trzecim (Chinach).
W odniesieniu natomiast do obowiązku ewidencjonowania ww. sprzedaży na kasie rejestrującej należy wskazać, że w myśl art. 111 ust. 1 ustawy:
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:
Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:
1)wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
a)w postaci papierowej lub
b)za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych;
2)dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
3)udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
4)poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
5)(uchylony)
6)przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863);
7)stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b;
8)wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas;
9)prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1;
10)(uchylony)
11)poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
12)zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
13)zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z kasy rejestrującej.
Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
W analizowanej sytuacji, mimo że dokonuje Pan sprzedaży towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane we wniosku nie podlegają rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie będzie terytorium Polski tylko kraj trzeci, tj. Chiny. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W związku z powyższym, w przypadku transakcji opisanych we wniosku dokonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem opodatkowania tej dostawy nie jest terytorium Polski, nie ma Pan obowiązku wystawiania faktur dokumentujących opisaną sprzedaż na zasadach określonych w polskich przepisach ustawy oraz nie jest Pan zobowiązany do ewidencjonowania tej sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.
Tym samym, Pana stanowisko zakresie pytania nr 3 stanowiące, że skoro przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, nie ma Pan obowiązku wystawiania faktur oraz ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującejjest prawidłowe.
Pana wątpliwości dotyczą również wskazania, czy w opisanym stanie faktycznym może Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, a tym samym nie ma Pan obowiązku zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
Ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Według art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1)wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2)odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a)transakcji związanych z nieruchomościami,
b)usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ,
c)usług ubezpieczeniowych
– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3)odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1)dokonujących dostaw:
a)towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b)towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c)budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d)terenów budowlanych,
e)nowych środków transportu,
f)następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
-preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
-komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
-urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
-maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g)hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
-pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
-motocykli (PKWiU ex 45.4);
2)świadczących usługi:
a)prawnicze,
b)w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c)jubilerskie,
d)ściągania długów, w tym factoringu;
3)nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Z powyższych regulacji wynika, że zwolnieniem od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, może być objęta sprzedaż dokonywana przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł, oraz podatnik ten nie świadczy usług oraz nie dokonuje dostaw towarów o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Przy czym należy wskazać, że zwolnienie podmiotowe ma zastosowanie do całej działalności gospodarczej, którą prowadzi dany podmiot, bez względu na to w jaki sposób są dane czynności rozliczane. Wyjątkiem kiedy przekroczenie progu sprzedaży nie ma znaczenia są czynności korzystające ze zwolnienia tzw. przedmiotowego, tj. ze względu na przedmiot sprzedaży na zasadach określonych w ustawie.
Podkreślić należy, że podstawowym elementem dla prawidłowego opodatkowania podatkiem VAT oraz konsekwencji wliczania wartości danych czynności do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, jest zgodne z przepisami prawa ustalenie miejsca opodatkowania transakcji. Jeżeli miejsce opodatkowania transakcji zostanie określone na terytorium Polski, do transakcji tej mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, a wówczas sprzedaż będzie wliczana do limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Jeżeli natomiast miejscem opodatkowania jest inne państwo, do opodatkowania tej transakcji ma zasadniczo zastosowanie reżim podatkowy obowiązujący w tym innym państwie i tej sprzedaży podatnik nie uwzględnia w ww. limicie. Powyższe odnosi się także do sprzedaży na odległość towarów importowanych i w przypadku, gdy sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju, to wartości sprzedaży na odległość towarów importowanych nie wlicza się do limitu sprzedaży wskazanego w art. 113 ust. 1, co wynika z art. 113 ust. 2 pkt 1a ustawy.
Jak wskazałem powyżej, miejscem opodatkowania transakcji dostawy przez Pana towarów na rzecz klientów nie jest Polska. Zatem do tej sprzedaży nie ma zastosowania art. 113 ustawy. Ponadto sprzedaży opodatkowanej poza terytorium kraju nie uwzględnia się w limicie zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Zatem, jeśli w ramach prowadzonej przez Pana działalności, opodatkowanej na terytorium Polski, nie wykonuje Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, a przewidywana wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku kwoty 240 000 zł., w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, to może Pan korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
W zakresie obowiązku zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT, wskazać należy, że zgodnie z art. 96 ust 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
Jak wskazano w art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1)przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2)przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3)przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4)przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Zatem w przypadku, gdy Pana sprzedaż, opodatkowana na terytorium Polski, przekroczy limit, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy lub będzie Pan wykonywał czynności o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny, zgodnie z art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy.
Podsumowując, stwierdzić należy, że jeśli w ramach prowadzonej przez Pana działalności opodatkowanej na terytorium Polski, nie wykonuje Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, a przewidywana wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku kwoty 240 000 zł., w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, to może Pan korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy a tym samym nie ma Pan obowiązku zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT.
Należy również podkreślić, że sprzedaży opodatkowanej poza terytorium kraju nie uwzględnia się w limicie zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Należy jednak zaznaczyć, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Pana działalności opodatkowanej na terytorium Polski, przekroczy kwotę 240 000 zł – stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy – zwolnienie podmiotowe straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia również Pan straci, gdy zacznie wykonywać którąkolwiek z czynności, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest prawidłowe.
Ponadto wskazać należy, że w stanowisku własnym w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 wskazał Pan m.in.:
W ramach pytania nr 2 Wnioskodawca zajął stanowisko, zgodnie z którym działalność opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce, nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce (gdyż sprowadza się do świadczenia usług pośrednictwa).
Natomiast w stanowisko własnym odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, wskazał Pan:
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
Zatem, użyte przez Pana sformułowanie: „(…) gdyż sprowadza się do świadczenia usług pośrednictwa”, zawarte w stanowisku własnym odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 4, uznano za oczywistą omyłkę pisarską.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego(…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


