Umowa zlecenia czy umowa o pracę - kiedy inspektor uzna zlecenie za etat
8 lipca 2026 r. weszła w życie nowelizacja przyznająca okręgowym inspektorom pracy prawo do wydawania decyzji administracyjnych stwierdzających istnienie stosunku pracy w miejsce błędnie zawartej umowy cywilnoprawnej – bez konieczności angażowania sądu. Od dnia jej wydania stosunek prawny między stronami będzie traktowany jak stosunek pracy na gruncie prawa pracy, przepisów podatkowych oraz ubezpieczeń społecznych.

Gdy podczas czynności kontrolnych inspektor analizując umowę zlecenia danego pracownika, stwierdzi, że w jej miejsce powinna zostać zawarta umowa o pracę, może skierować do pracodawcy polecenie o zmianę podstawy prawnej świadczenia pracy. Inspektor pracy będzie mógł dokonać oceny prawidłowości realizacji wydanego polecenia. W przypadku oceny pozytywnej postępowanie zostanie zakończone.
Jeżeli polecenie inspektora nie zostanie wykonane, inspektor, który prowadził kontrolę, będzie występował do okręgowego inspektora pracy z wnioskiem o wydanie decyzji administracyjnej w sprawie przekształcenia nieprawidłowo zawartej umowy cywilnoprawnej w umowę o pracę.
Dotychczas inspektor pracy mógł jedynie wnieść powództwo do sądu pracy lub przystąpić do takiego postępowania toczącego się z powództwa pracownika.
Kiedy umowa cywilnoprawna zostanie uznana za stosunek pracy
Okręgowy inspektor pracy będzie mógł wydać decyzję wyłącznie w sytuacji, w której zgromadzony w toku kontroli materiał dowodowy – obejmujący zarówno dokumentację, jak i ustalenia faktyczne – pozwala w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości stwierdzić spełnienie wszystkich przesłanek stosunku pracy, wskazanych w Kodeksie pracy.
Obie strony powinny zrobić audyt współpracy i sprawdzić, czy umowa cywilnoprawna (zwłaszcza B2B i zlecenie) przewiduje:
- brak stałych godzin pracy narzucanych przez zleceniodawcę lub osobę współpracującą,
- brak obowiązku świadczenia pracy w określonym miejscu,
- wykonywanie zlecenia w dowolnym czasie (przy zachowaniu terminu końcowego),
- brak podporządkowania służbowego,
- brak obowiązku stosowania wewnętrznych regulaminów.
Spełnienie powyższych warunków stanowi uzasadnioną podstawę do uznania, że umowa cywilnoprawna nie powinna być przekwalifikowana na umowę o pracę.
Dla uznania, czy umowa ma charakter umowy cywilnoprawnej, czy stanowi umowę o pracę, nie ma znaczenia jej nazwa, ale poszczególne postanowienia. Typowa umowa cywilnoprawna powinna:
- określać rezultat lub zakres usług,
- nie wskazywać na podporządkowanie pracownicze,
- być rozliczana na podstawie wykonanych usług lub projektów,
- przewidywać możliwość powierzenia wykonania usługi podwykonawcy,
- podkreślać samodzielność wykonawcy.
Inspektor pracy będzie badał, czy występują cechy stosunku pracy wynikające z art. 22 § 1 Kodeksu pracy:
- podporządkowanie – wykonywanie pracy pod kierownictwem i według poleceń zleceniodawcy w czasie i miejscu przez niego wskazanym,
- odpłatność – regularne wynagrodzenie za pracę,
- osobiste świadczenie pracy – praca wykonywana osobiście, a nie przez podwykonawców,
- ciągłość i charakter pracy – obowiązki wykonywane w sposób powtarzalny i zorganizowany.
Weryfikacja będzie opierała się na analizie rzeczywistego przebiegu świadczenia usług, a nie na formalnym nazewnictwie umowy.
Zobacz również: Umowa o pracę a umowa zlecenia – podstawowe różnice »
Skutki decyzji PIP dla pracodawcy
Decyzja inspektora pracy będzie wywoływać istotne skutki prawne od dnia jej wydania. Natomiast wykonaniu, w zakresie skutków, jakie przepisy prawa pracy wiążą z nawiązaniem stosunku pracy oraz obowiązkami w zakresie podatków, ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia zdrowotnego i obowiązkowych wpłat na fundusz, będzie podlegać z dniem następującym po dniu:
- w którym upływa termin do wniesienia odwołania, jeżeli żadna ze stron nie wniosła odwołania, albo
- z dniem prawomocnego orzeczenia sądu, albo
- z dniem nadania rygoru natychmiastowej wykonalności.
Od dnia jej wydania stosunek prawny między stronami będzie traktowany jak stosunek pracy na gruncie prawa pracy, przepisów podatkowych, ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego oraz obowiązkowych funduszy publicznych.
W praktyce oznacza to konieczność stosowania przepisów k.p. oraz odpowiedniego rozliczania składek i podatków. Podmiot uznany za pracodawcę będzie miał obowiązek zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych osób, wobec których stwierdzono istnienie stosunku pracy, w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja inspektora stała się ostateczna lub w którym orzeczenie sądu stało się prawomocne.
Ponadto, na pracodawcy będzie ciążył obowiązek:
- zawarcia umowy o pracę,
- zapłaty zaległych składek ZUS (od dnia wydania decyzji),
- zapłaty zaległych podatków i świadczeń pracowniczych.
W niektórych przypadkach, na mocy orzeczenia sądu, przekwalifikowanie umowy może dotyczyć także wcześniejszych okresów współpracy, co oznacza konieczność uregulowania zaległych składek i świadczeń nawet za kilka lat.
Okres przejściowy
Podmioty, które w ciągu 12 miesięcy od wejścia w życie nowych przepisów dobrowolnie doprowadzą swoje relacje z osobami wykonującymi pracę do zgodności z przepisami prawa pracy, nie będą podlegały odpowiedzialności za wcześniejsze naruszenia polegające na nieprawidłowym stosowaniu umów cywilnoprawnych.
Przeczytaj również: Zmiany w kompetencjach Państwowej Inspekcji Pracy a obowiązki pracodawców »

Oprac. Katarzyna Bogucka, Redakcja INFORLEX


