Punktem wyjścia do zmian w zakresie komunikacji wewnętrznej w Grupie Żywiec była diagnoza aktualnej sytuacji komunikacyjnej. Okazało się, że największe konsekwencje dla nie najlepszych wyników miał ograniczony dostęp do narzędzi komunikacji u około 40 proc. pracowników firmy. Brak dostępu większości zatrudnionych do komputera sprawiał, że intranet ani żadne inne media elektroniczne nie sprawdzały się jako środki komunikacji. Ponadto nieefektywny system dystrybucji "narzędzi papierowych" decydował o tym, że część pracowników nie zdawała sobie nawet sprawy z istnienia w firmie tego typu kanałów komunikacyjnych. Nieskuteczna była także komunikacja bezpośrednia - spotkania w obrębie poszczególnych działów prowadzone były najczęściej w sposób nieuporządkowany i bez otwartości na feedback.

Istnienie deficytu informacyjnego wpływało negatywnie na kulturę komunikacyjną organizacji. Po pierwsze, zadziałało naturalne w takich przypadkach prawo - pracownikom odczuwającym niedobór informacji wydawało się, że potrzebują ich więcej niż w rzeczywistości. Zaczęli zatem samodzielnie "zapełniać niedostatki" i w ten sposób jednym z podstawowych "narzędzi komunikacyjnych" w firmie stała się plotka. Zapaść komunikacyjna, w jakiej znalazła się firma, stanowiła dużą przeszkodę na drodze do zbudowania spójnej kultury organizacyjnej. Ponadto braki w zakresie komunikacji obniżały szybkość reakcji firmy na zmiany rynkowe.