Umowy dotyczące zakazu konkurencji

• Działalność konkurencyjna jako przyczyna wypowiedzenia

• Odszkodowanie dla pracodawcy

• Kara umowna

• Odstąpienie od umowy

Umowa o zakazie konkurencji może obowiązywać zarówno w czasie trwania, jak i po ustaniu stosunku pracy.

Zakaz konkurencji w czasie trwania stosunku pracy unormowany jest w art. 101¹ § 1 k.p., który stwierdza, że w zakresie określonym w odrębnej umowie pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność. Na podstawie umowy o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy pracownik, niezależnie od podstawy nawiązania stosunku pracy (czyli niezależnie, czy jest to umowa o pracę, powołanie, wybór, czy umowa spółdzielcza), zobowiązany jest do niepodejmowania działalności konkurencyjnej w stosunku do działalności swojego pracodawcy.

Natomiast z pracownikami mającymi dostęp do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę, możliwe jest zawarcie umowy o zakazie konkurencji także po ustaniu stosunku pracy. Jednak w umowie takiej musi być określony czas obowiązywania zakazu oraz wysokość odszkodowania należnego pracownikowi od pracodawcy. Odszkodowanie to zgodnie z art. 101² § 3 k.p. nie może być niższe niż 25% wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu. Warto podkreślić, że zobowiązanie pracownika z tej umowy wygasa, w razie gdy pracodawca nie wywiązuje się z obowiązku wypłaty odszkodowania lub gdy ustanie przyczyna uzasadniająca trwanie tego zakazu.