Zasady ustalania urlopu wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym

Pracownikowi - w zależności od stażu pracy - przysługuje rocznie 20 lub 26 dni urlopu wypoczynkowego. Nie znaczy to, że zawsze ma on prawo do całego tego wymiaru, ponieważ urlop naliczany jest w odniesieniu do długości zatrudnienia w danym roku kalendarzowym. W artykule zostało szczegółowo omówione, kiedy i jak pracodawca rozlicza pracownikowi urlop w sposób proporcjonalny.

Urlop rozliczany proporcjonalnie odnosi się - zgodnie z przepisami ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (dalej: k.p.) - do pracowników:

• których stosunek pracy w trakcie roku ustaje, a którzy są uprawnieni już do kolejnego urlopu (art. 155¹ § 1 pkt 1 k.p.),
• którzy podejmują pracę u kolejnego pracodawcy w tym samym lub innym roku kalendarzowym niż rok, w którym ustał stosunek pracy z poprzednim pracodawcą (art. 155¹ § 1 pkt 2 i § 2¹ k.p.),
• powracających do pracy u dotychczasowego pracodawcy w ciągu roku kalendarzowego po trwającej co najmniej miesiąc nieobecności, o których mowa w art. 155² § 1 k.p.).

Urlop proporcjonalny dotyczy kolejnego urlopu wypoczynkowego, a nie urlopu cząstkowego przysługującego pracownikowi rozpoczynającemu dopiero karierę zawodową. Nie rozlicza się zatem proporcjonalnie urlopu nabywanego przez pracownika w czasie pierwszego roku jego pracy, należnego na podstawie art. 153 k.p.

Roczna pula urlopu wypoczynkowego pracownika ulega zatem zmniejszeniu, gdy np. umowa trwa tylko kilka miesięcy. Okrojenie urlopu następuje także przy trwającym zatrudnieniu, w którym nastąpiły jednak okresy nieobecności, ściśle określone w przepisach.