Faktury korygujące i rozliczenie korekt VAT po wprowadzeniu KSeF

Od 1 lutego 2026 r. obowiązują nowe zasady wystawiania i rozliczania faktur korygujących, wprowadzone wraz z wdrożeniem Krajowego Systemu e-Faktur. Faktury korygujące muszą być co do zasady wystawiane jako faktury ustrukturyzowane w KSeF, a możliwość wystawiania not korygujących została całkowicie zlikwidowana. Zmianie uległy również zasady rozliczania korekt in minus – po stronie zarówno sprzedawcy, jak i nabywcy. Nie musimy już czekać na uzgodnienie i spełnienie warunków korekty, aby obniżyć VAT.

Z punktu widzenia sposobu dokumentowania korekty VAT można podzielić na trzy grupy. Są to korekty dotyczące sprzedaży:

1) udokumentowanej za pomocą faktur,

2) zaewidencjonowanej za pomocą kas rejestrujących,

3) pozostałej (tzw. sprzedaży bezfakturowej).

1. Korygowanie sprzedaży udokumentowanej za pomocą faktur

Jeśli korekta dotyczy sprzedaży udokumentowanej za pomocą faktur, wymaga to wystawienia przez sprzedawcę faktury korygującej (zob. punkty 1.1–1.4). Niekiedy w grę wchodzi również anulowanie faktur (zob. punkt 1.5).

Znaczenie faktur korygujących wzrosło od 1 lutego 2026 r., gdyż od tego dnia została zlikwidowana możliwość wystawiania not korygujących. W konsekwencji obecnie, jak czytamy w części II Podręcznika KSeF 2.0:

(…) w przypadku zidentyfikowania pomyłki w wystawionej fakturze jedyną formą jej korekty jest faktura korygującą wystawiona przez podatnika – wystawcę faktury pierwotnej.

1.1. Obowiązek wystawiania faktur korygujących

Treść wystawionych przez podatników faktur może być korygowana. Przypadki, w których podatnicy mają obowiązek wystawiania faktur korygujących, określają przepisy art. 106j ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT).

Tabela 1. Zdarzenia następujące po wystawieniu faktury, skutkujące obowiązkiem wystawienia faktury korygującej