Personel i Zarządzanie 10/2003 z 16.05.2003, str. 52
Data publikacji: 26.06.2018
Prawne podwaliny Europy (16)
Unia Europejska funkcjonująca w dzisiejszym kształcie wywodzi się z trzech Wspólnot, które na przestrzeni prawie 50 lat umożliwiły integrowanie państw kontynentu europejskiego w jeden organizm. Kompetencje Unii są każdorazowo przyznawane przez suwerenne państwa członkowskie w dokumentach statutowych. Po wstąpieniu Polski do struktur unijnych także nasz kraj będzie miał wpływ na najważniejsze decyzje podejmowane w zjednoczonej Europie. W jakich instytucjach Unii Europejskiej będą zapadały te decyzje?
Krzysztof WALCZAK
Autor jest doktorem prawa; jest szefem projektów ds. stosunków pracy w Hay Group Sp. z o.o. oraz wykładowcą prawa pracy na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. L. Koźmińskiego oraz w Wyższej Szkole Handlu i Prawa w Warszawie.
Kontakt: krzysztof walczak@haygroup.com
Pod koniec lat 40. i na początku 50. w gałęziach gospodarki związanych z węglem i stalą ze szczególną siłą uwidocznił się powojenny kryzys, spowodowany zaprzestaniem masowej produkcji na potrzeby armii. Doprowadziło to do gwałtownego spadku cen i wielkiego krachu. Powstała potrzeba powołania w Europie nowych, ponadnarodowych organizacji, zarówno z przyczyn ekonomicznych, jak i politycznych.
Krok pierwszy - Wspólnota Węgla i Stali
Wyróżniając poszczególne etapy integracji państw Starego Kontynentu, jako pierwszy należy wskazać Traktat Paryski, który powołał do życia 18 kwietnia 1951 r. Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS). Istotną rolę odegrała kwestia zimnej wojny i konieczność zbliżenia Republiki Federalnej Niemiec do innych państw Europy Zachodniej.
Na wniosek francuskiego ministra spraw zagranicznych , zespół pod kierunkiem przygotował dokument - znany pod nazwą , albo . Przewidywał on stworzenie wspólnego kierownictwa francusko-niemieckiego nad produkcją węgla i stali, ale równocześnie wskazywał możliwość uczestnictwa innych krajów. Propozycja francuska spotkała się z żywym odzewem nie tylko w Niemczech, ale również w Belgii, Holandii, Luksemburgu i Włoszech, które stały się państwami założycielami nowej organizacji.

