Personel i Zarządzanie 3/2004 z 01.03.2004, str. 78
Data publikacji: 03.07.2018
Bez dyskryminacji ze względu na płeć
Czy kobiety pracujące w Polsce są traktowane na podobnych zasadach, jak reprezentantki płci żeńskiej w krajach Wspólnoty? Czy pracodawcy po przystąpieniu naszego kraju do Unii będą inaczej postrzegać kobiety na rynku pracy? Co znowelizowany niedawno Kodeks pracy mówi o równości w zatrudnieniu kobiet i mężczyzn?
Krzysztof Walczak
Autor jest doktorem prawa; jest szefem projektów ds. stosunków pracy w Hay Group Sp. z o.o. oraz wykładowcą prawa pracy na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. L. Koźmińskiego oraz w Wyższej Szkole Handlu i Prawa w Warszawie; jest członkiem zarządu Polskiego Stowarzyszenia Zarządzania Kadrami.
Kontakt: krzysztof walczak@haygroup.com
Ogólne zasady równości i niedyskryminacji wynikają z artykułu 119 Traktatu Rzymskiego oraz z omówionych na naszych łamach dyrektyw: nr 75/117 z 10 lutego 1975 r. o zbliżeniu ustawodawstw państw członkowskich w celu stosowania zasady równej płacy dla mężczyzn i kobiet, nr 76/207 z 9 lutego 1976 r. dotyczącej wprowadzania w życie zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w kwestiach dostępu do zatrudnienia, szkolenia zawodowego i awansowania oraz warunków pracy, znowelizowanej m.in. w części dotyczącej molestowania seksualnego na mocy dyrektywy 2002/73 z 23 września 2002 r., którą państwa członkowskie powinny wdrożyć do 5 października 2005 r., a także nr 97/80 z 15 grudnia 1997 r. w sprawie ciężaru dowodu w przypadkach dyskryminacji ze względu na płeć.

