Czego kryzys nauczył nas o etyce menedżerów?
Odpowiedzialne przywództwo
Celem menedżera jest służenie wspólnemu dobru firmy poprzez organizowanie ludzi i zasobów, tak aby budować wartość, której nikt nie może zbudować samodzielnie. W jaki sposób zrobić to zgodnie z zasadami etyki?
Natalia Ćwik
Autorka jest menedżerem ds. zarządzania wiedzą w Forum Odpowiedzialnego Biznesu.
Kontakt:
natalia.cwik@fob.org.pl
W 2007 roku, kiedy oznaki kryzysu finansowego zaczęły pojawiać się coraz wyraźniej, opinia publiczna skierowała uwagę na etykę kadry kierującej dużymi przedsiębiorstwami finansowymi. Zarządzającym wytykano chciwość, nieodpowiedzialne podejście do ryzyka, przyznawanie sobie wysokich premii w momencie, kiedy firmy "tonęły", konstruowanie nieprzejrzystych mechanizmów finansowych, które stanowiły zagrożenie dla całego systemu. Z czasem dyskusja nabrała rozpędu. Jak zawsze w momentach załamania na rynku, powróciła debata o odpowiedzialności biznesu i podstawach etycznych, jakimi się kierują - czy też powinni kierować się menedżerowie.
Zarządzanie zgodne z CSR
Eksperci zajmujący się tym tematem, a także całe środowisko gospodarcze, postulowali, iż oto nadszedł czas, aby szkoły kształcące menedżerów wprowadziły elementy etyki, jako stałej, integralnej części programów nauczania, oraz aby całe środowisko dokonało przewartościowania w sferze priorytetów - zamiast wskazywać jako główny cel pracy menedżera dążenie do maksymalizacji zysku dla akcjonariuszy, postulowali jako jego priorytety równoważenie interesów całego otoczenia i dążenie do wzrostu wartości firmy w długim okresie.


