U HR-owca jak na kozetce?
Żal, płacz, złość, zwątpienie, ale też radość, satysfakcja i pozytywna energia. HR-owiec jest obserwatorem rozmaitych emocji i towarzyszy pracownikom oraz kandydatom do pracy w wielu skomplikowanych psychologicznie sytuacjach. Z jednej strony, musi zachować profesjonalny dystans, z drugiej, mieć ludzką twarz. Jak pogodzić te dwie sfery?
Praca HR-owca to praca z ludźmi na różnych etapach ich rozwoju zawodowego i osobistego. Wiąże się zarówno z pozytywnymi, jak i negatywnymi decyzjami, a co za tym idzie - z szerokim wachlarzem przeżyć, emocji i doświadczeń. Aby być specjalistą ds. HR, nie trzeba być psychologiem. Równie dobrze w tym zawodzie mogą realizować się osoby po studiach technicznych i tak zwane umysły ścisłe. Wiedza z zakresu psychologii często jednak przydaje się w codziennej pracy, pomaga zrozumieć mechanizmy rządzące człowiekiem i jego psychiką. Ale jeszcze bardziej pomocne okazują się predyspozycje i umiejętności, które pozwalają wchodzić w relacje, budować kontakt, odczytywać i interpretować emocje, radzić sobie z trudnymi sytuacjami i wyzwaniami natury psychologicznej.
Profil HR-owca
Kandydaci do pracy często są poddawani różnym testom osobowościowym, psychologicznym. A jaki jest idealny profil rekrutera czy specjalisty ds. HR?

