Z jednej strony, gdyby wierzyć tylko prognozom makroekonomicznym, rok 2016 powinien być bardzo dobry z punktu widzenia HRM, porównywalny do lat 2007-2008, kiedy to nasza gospodarka zaczynała konsumować pierwsze benefity wejścia do Unii Europejskiej. Mogą świadczyć o tym poniższe przewidywania:

● wg OECD, w 2016 roku można liczyć na stabilny wzrost PKB o 3,4-3,5 proc. przy inflacji na poziomie ok. 1,5 proc.,

● wg GUS, należy oczekiwać spadku bezrobocia z 9,9 proc. pod koniec 2015 roku do nawet 8 proc. na koniec 2016 roku (czyli poniżej średniej unijnej!),

● zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw wg GUS osiągnęło na koniec 2015 roku poziom 5,61 mln osób i powinno wzrosnąć w 2016 roku o kolejne 60-70 tys. (ponad 1 proc.),

● łączna liczba zatrudnionych w polskiej gospodarce przekroczyła rekordowy poziom z 2011 roku (16,2 mln osób) i rośnie,

● liczba bezrobotnych na 1 tys. zatrudnionych powinna w 2016 roku zbliżyć się do najniższego poziomu w historii (865 osób w roku 1992),

● współczynnik aktywności zawodowej sięga obecnie 56,2 proc. osób w wieku produkcyjnym, 49 proc. Polek i 64 proc. Polaków,

● wg corocznego badania E&Y, w 2015 roku awansowaliśmy z 10. na 7. miejsce (3. w Europie) w światowym rankingu najatrakcyjniejszych lokalizacji dla inwestycji zagranicznych (głównie zakładów produkcyjnych i centrów usług wspólnych dużych korporacji); pozycję tę zawdzięczamy bardzo wysokim kwalifikacjom pracowników, ale i relatywnie niskim płacom.