Do niedawna jeszcze przydatność pracownika rozpatrywana była jedynie przez pryzmat posiadanych kwalifikacji oraz doświadczenia. O skuteczności zatrudnionej osoby decydują jednak często jej indywidualne cechy i umiejętności wykraczające poza te standardowe, potrzebne do wykonywania pracy na danym stanowisku. Rosnące znaczenie kompetencji pracowniczych jako jednego z kluczowych czynników sukcesu firmy spowodowało, iż zaczęto je wykorzystywać w wartościowaniu pracy jako podstawę do tworzenia relacji płacowych. Podejście to nie jest jeszcze tak dobrze rozwinięte, jak wartościowanie stanowisk, a zdarza się, że w praktyce ma charakter działań podejmowanych metodą prób i błędów.

Wartościowanie kompetencji znacznie odbiega od analitycznego wartościowania stanowisk pracy.