Autoanaliza stosunku do pracy
Etos pracowitości (2)
Praca ponad miarę, w perspektywie długofalowej, stanowi zagrożenie zarówno dla indywidualnego pracownika (zmęczenie, choroby, wypadki przy pracy), jak i dla pracodawcy (spadek efektywności). Przyczyny pracy ponad miarę, jak również podmioty odpowiedzialne za wystąpienie tego zjawiska w firmie są różnorodne. Może być ono spowodowane zachowaniem samego pracownika, jego przełożonego lub współpracowników, a także oczekiwaniami organizacji.
Małgorzata Grabus
Autorka jest psychologiem, dr. nauk ekonomicznych, konsultantem ds. zarządzania personelem, wykładowcą w Wyższej Szkole Finansów i Administracji w Gdańsku, współpracownikiem Gdańskiej Fundacji Kształcenia Menedżerów.
Kontakt:
m.grabus@wp.pl
Jolanta Zasadzka
Autorka jest dr. nauk ekonomicznych, wykładowcą MBA, dyrektorem ds. systemów personalnych w Gdańskiej Fundacji Kształcenia Menedżerów, profesorem w Kaszubsko-Pomorskiej Szkole Wyższej w Wejherowie.
Kontakt:
j.zasadzka@gfmp.pl
Analiza źródeł pracy ponad miarę może być przydatna zarówno dla pracodawcy, jak i dla pracownika samozarządzającego sobą. Metody pozwalające na diagnozę zjawiska pracy ponad miarę należą do klasycznych metod diagnozy organizacji i obejmują:
● analizę danych,
● obserwację,
● wywiad,
● ankietę oraz
● samoobserwację.
Artykuł zaprezentuje dwa autorskie narzędzia diagnostyczne należące do ostatniej kategorii. Prezentowane narzędzia pozwalają na doprecyzowanie rodzaju zachowań wskazujących na określony typ stosunku do pracy.


