Kontekst chwili (globalny kryzys) każe zastanowić się, czy głos papieża może wpłynąć pozytywnie na biznes, wprowadzić więcej ludzkiego wymiaru do zarządzania, do relacji pracodawcy-zatrudnieni, przedsiębiorcy-związkowcy, korporacje-społeczeństwa, przemysł-środowisko naturalne... A może Kościół nie powinien wypowiadać się na temat ekonomii? Zawsze, gdy pojawia się tego typu dokument, towarzyszą mu nieodłącznie pytania: Dlaczego papież wypowiada się w sprawach, które należą do świeckich? Do kogo te słowa są czy powinny być tak naprawdę adresowane? Kto może skorzystać, gdyby udało się przekonać ludzi do takiej nauki, a kto mógłby stracić?

Encyklika zawiera na pewno prawdy, których nie lubimy sobie na co dzień uświadamiać. W dziedzinie HRM dużo wysiłku wkłada się w przekonanie ludzi do większej mobilności na rynku pracy czy gotowości na zmianę lokalizacji w tej samej firmie. Papież podkreśla szkody dla rodziny jako najważniejszej "instytucji" społecznej płynące z takiej wymuszanej dziś mobilności.

Papież pisze, że "miłość w prawdzie - - to wielkie wyzwanie dla Kościoła w świecie postępującej i szerzącej się globalizacji. Ryzyko naszych czasów polega na tym, że faktycznej wzajemnej zależności między ludźmi i narodami nie odpowiada etyczne współdziałanie sumień i umysłów, którego wynikiem mógłby być rozwój naprawdę ludzki. Jedynie dzięki miłości, oświeconej światłem rozumu i wiary, możliwe jest osiągnięcie celów rozwoju bardziej ludzkich i humanizujących. "Według Benedykta XVI dzielenia się dobrami i zasobami nie zapewnia jedynie postęp techniczny i czysto interesowne relacje, lecz potencjał miłości zwyciężający zło dobrem i otwierający na wzajemność sumień i wolności.