Teoria myślowych kapeluszy de Bono, choć sprawiająca wrażenie zabawki, to prosty i skuteczny sposób na zwiększenie efektywności komunikacji i optymalizację podejmowania decyzji grupowych.

Kapelusze Eduarda de Bono są znaną i lubianą teorią mówiącą o stylach myślenia¹. Każdy człowiek postrzega świat i napływające do niego informacje w indywidualny i niepowtarzalny sposób. W zależności od uwarunkowań genetycznych i społecznych będzie reagował na nowe informacje w pewien określony sposób. Jeden człowiek jest bardziej emocjonalny i rozpatruje napływające informacje przez pryzmat odczuć, a inny będzie odnosił się do faktów. Jeden patrzy na świat i spotykające go wydarzenia z optymizmem, szukając pozytywnych stron sytuacji, zaś inny będzie skupiał się na zagrożeniach, jakie niesie ze sobą sytuacja czy podjęta decyzja. Takie względnie stałe cechy odbioru rzeczywistości przez jednostkę to style myślenia.

Style myślenia są nawykowymi sposobami odbierania i przetwarzania informacji, wpływającymi na specyfikę działania i komunikowania się jednostki. Są one ściśle powiązane ze stylami poznawczymi, czyli tym, jaki sposób postrzegania i działania preferuje jednostka. Style poznawcze określają nie tylko sposób kategoryzacji obiektów i zdarzeń, lecz także tempo reakcji na zdarzenia, co ma związek z podstawowym tempem procesów poznawczych jednostki. Wpływa to bezpośrednio na preferencje dotyczące tempa działania w sytuacji problemowej, a często również na wybór pomiędzy dokładnością a szybkością reakcji. Warunkuje to sposób pracy jednostki - systematyczny czy impulsywny, szybki czy niezależny od rygorów czasowych.