Każda osoba pełniąca funkcję kierowniczą jest menedżerem, którego praca polega na planowaniu, organizowaniu, realizacji zadań i dostarczaniu wyników. Do realizacji tych zdań potrzebne są umiejętności analityczne, planowania, wyznaczania celów, motywowania i monitorowania. W trakcie wykonywania zadań menedżerskich menedżer jest konfrontowany z oporem, brakiem zaangażowania pracowników, trudnościami zewnętrznymi (klientami, konkurencją, technologią), które wymagają od niego innego sposobu myślenia i działania - myślenia jak przywódca, który inspiruje zmiany, przedstawiając nową wizję organizacji (działu), tworzy środowisko akceptacji do ich przeprowadzenia oraz przeprowadza organizację przez zmianę.

W tym podejściu do przywództwa każdy menedżer liniowy (czy też funkcyjny) stawiany przed wyzwaniami, w celu sprostania im, powinien działać jak przywódca, czyli przywództwo jest postawą.

W drugim podejściu przywódcą określa się menedżera, który zarządza innymi menedżerami oraz zajmuje się strategicznymi działaniami. W tym ujęciu przywódcą jest menedżer wyższego szczebla.

Niezależnie od podejścia, osoba na kierowniczym stanowisku odgrywa role zarówno menedżera, jak i przywódcy - proporcje zależą od poziomu stanowiska w hierarchii firmy (im wyższe, tym więcej roli przywódcy) oraz od sytuacji, w jakiej organizacja się znajduje (im więcej zmian, tym większa potrzeba pełnienia funkcji przywódcy).