Przegląd mediów zagranicznych

Tekst "Why Geniuses May Not Be Great Bosses" Daniela Golemana dotyczy jednej z kluczowych kompetencji naszych czasów, czyli adaptacyjności. Autor podkreśla, że dla organizacji cenni są liderzy, którzy skupiają się na poszukiwaniu rozwiązań. Zwraca też uwagę, że w przypadku takich menedżerów ważna jest budowa mózgu, a przede wszystkim połączenie pomiędzy korą przedczołową a ciałem migdałowatym. Dla "radaru wykrywającego niebezpieczeństwo" każda radykalna zmiana wygląda jak zagrożenie, a zatem obwód ten stawia nasz organizm w stan gotowości, co czasami wiąże się z przesadnymi reakcjami emocjonalnymi, takimi jak na przykład gniew czy panika.

Tymczasem neuronauka definiuje "odporność" jako czas potrzebny do odzyskania spokoju i jasności od momentu pobudzenia. W stanie gotowości nasze reakcje są zwykle schematyczne i sztywne. Gdy wraca spokój, stajemy się bardziej elastyczni w naszym myśleniu. Skuteczność wdrażania strategii organizacji zależy zatem w dużej mierze od poziomu odporności menedżerów.

Co ciekawe okazuje się, że adaptacyjność może tłumaczyć paradoks związany z przywództwem i inteligencją. W badaniach zaobserwowano pozytywny związek pomiędzy wzrostem inteligencji liderów a ich skutecznością. W przypadku osób osiągających wynik powyżej 128 korelacja jest jednak odwrotna. Badacze uważają, że zjawisko to może wynikać z faktu, że liderzy o bardzo wysokim IQ mają trudności z dopasowaniem się do tego, co inni ludzie myślą na temat danej sprawy lub zmiany. Ponadto badania wskazują, że adaptacyjność wiąże się z większym przychodem, wzrostem sprzedaży, a także efektywnością pracowników i zespołów. Na podstawie poziomu tej kompetencji można też estymować sukces zawodowy i satysfakcję.