Anna Kozińska: - Rozwój programów PRACA - ŻYCIE nastąpił w wyniku analiz efektywności pracy ludzi dokonywanych przez firmy. Pracodawcy zaczęli doceniać budowanie relacji z pracownikami. Okazuje się, że najatrakcyjniejsza dla obydwu stron jest równowaga pomiędzy pracą i życiem osobistym. Dzisiaj, kiedy zatrudniamy pracowników, szukamy kontaktu psychicznego z nimi, wzajemnego dopasowania celów firmy i celów osobistych pracownika. Dlatego zatrudnieni przestają być „zasobem”, a zaczynają być obiektem zdrowej relacji z pracodawcą. Relacja ta oparta jest na dostrzeganiu indywidualnych potrzeb pracownika oraz na rozwijaniu cech i predyspozycji atrakcyjnych z punktu widzenia pracodawcy. Ten sposób zarządzania często ingeruje w prywatność, ale powinien ingerować tylko na tyle, na ile jest to wybór zatrudnionego.

Oferta dotycząca organizacji czasu wolnego i udziału rodziny w przedsięwzięciach firmy stała się nowym narzędziem budowania wizerunku atrakcyjnego pracodawcy. Jeśli nie my, to inni pracodawcy będą proponowali takie sposoby zarządzania zaangażowaniem ludzi, że przyciągną najlepszych. Programy PRACA - ŻYCIE to programy rozbudzające zaangażowanie, kreujące przyjaznego pracodawcę. Tam gdzie jest zaangażowanie pracowników, tam jest zwykle większa efektywność. Dobrzy kandydaci na rynku pracy dziś sami wybierają miejsce, w którym chcą pracować, a oferty firm, które stosują programy PRACA - ŻYCIE, dbają o atmosferę pracy i o relacje wewnętrzne, są cenione na rynku. Pracownicy w takich firmach są bardziej lojalni i mocniej identyfikują się z celami firmy.