Personel i Zarządzanie 12/2005 z 01.12.2005, str. 98
Data publikacji: 01.07.2018
Mierniki dla kapitana
Robert S. Kaplan i David P. Norton, autorzy wydanej w 1996 roku pracy o strategicznej karcie wyników, krytycy tradycyjnego modelu zarządzania i rachunkowości firm oraz organizacji, ilustrując swoją krytykę posługują się metaforą okrętu:
Teoria leżąca u podstaw modelu odgórnego zarządzania i kontroli głosi, iż kapitan (dyrekcja naczelna) określa kierunek i prędkość statku (przedsiębiorstwo). Marynarze (kierownicy niższych szczebli i personel wykonawczy) wcielają w życie plan nakreślony przez kapitana. System operacyjnej kontroli kierowniczej ma za zadanie zapewnić, by kierownicy i pracownicy wykonawczy działali zgodnie z planem strategicznym ustalonym przez dyrekcję naczelną. Linowy proces ustalania wizji i strategii, komunikowania jej wszystkim członkom organizacji i koordynowania działań zmierzających do osiągnięcia celów strategicznych jest przykładem pojedynczej pętli sprzężenia zwrotnego. Uczenie się na zasadzie pętli pojedynczej sprawia, że cele pozostają niezmienne. Odchylenia od planu nie dają podstaw do kwestionowania zasadności przyjętych celów. To samo dotyczy metod osiągania celów. Odchylenia od nakreślonej trajektorii traktowane są jako błędy wymagające działań korygujących po to, aby sprowadzić organizację na przyjęty kurs.

