Centralizacja firmy o rozbudowanej strukturze jako wyzwanie dla działu HR w INCO-VERITAS - studium przypadku
Ewolucyjna droga zmian
Prawie 50 oddziałów, z których każdy posiadał rozległą autonomię i status odrębnego pracodawcy, różnorodna struktura branż, zaszłości historyczne - to zarys sytuacji wyjściowej, w jakiej znajdowała się firma INCO-VERITAS, kiedy zaczęła przeprowadzać centralizację. Co sprawiło, że proces udało się przeprowadzić bez zachwiania równowagi organizacji i jej pozycji na rynku? Jak wyglądały zmiany na poziomie funkcji personalnej?
Adam Wierzbicki
Autor jest dyrektorem Biura Polityki Personalnej i Informacji w INCO-VERITAS SA.
Kontakt:
adam.wierzbicki@inco-veritas.pl
Firma INCO-VERITAS powstała w 1947 roku. Od początku swego istnienia jako spółka prawa handlowego (przez cały okres PRL-u aż do 1998 r. jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - był to ogromny ewenement), a od roku 1998 jako spółka akcyjna. W momencie największego rozbudowania organizacyjnego INCO zatrudniało kilkanaście tysięcy pracowników w niemal 50 zakładach. W tym czasie firma działała w bardzo wielu branżach, takich jak m.in.: chemia gospodarcza i budowlana, kosmetyki, opakowania z tworzyw sztucznych i tektury, uszczelnienia techniczne, artykuły ścierne, materiały biurowe, dewocjonalia, fonografia. Oddziały miały bardzo szeroką autonomię, każdy z nich posiadał status odrębnego pracodawcy. Przy tak szerokim spektrum działania i rozdrobnieniu trudno było mówić, z punktu widzenia zarządu spółki, o skutecznym zarządzaniu czy racjonalnym inwestowaniu.

