Mając na myśli "status", często pojawiają nam się w głowie obrazy manifestujące pozycję społeczną: wysokie, dobrze opłacane stanowisko, nowy samochód wysokiej klasy, drogie ubrania z najlepszych butików. Tymczasem to tylko wrażenie, w dodatku krótkotrwałe. Bo status to nie modne gadżety, to nie prestiżowy zawód - to coś znacznie głębszego, choć uzyskiwanego w znacznie prostszy sposób. Statusu się nie ma - status się tworzy. Status powiązany jest zatem ściśle z konkretnym zachowaniem i to ono wpływa na to, czy ktoś jest postrzegany jako osoba o wysokim, czy niskim statusie. W powyższym przypadku mężczyzna, który pokaże wyższy status, przejdzie pierwszy, a drugi - o niższym, w danym momencie, statusie - zatrzyma się i przepuści pierwszego.

Zachowania statusowe, nazywane grami statusowymi, nie są powiązane z wiekiem, wykształceniem, zasobnością portfela, płcią, stanowiskiem. Są czymś bardziej pierwotnym, "zwierzęcym". Lider zespołu niczym samiec alfa manifestuje swój wysoki status poprzez zachowanie komunikujące siłę, gotowość do poradzenia sobie z niebezpieczeństwem i przejęcia odpowiedzialności za resztę zespołu. Osoba demonstrująca niski status komunikuje brak sił, słabość, konieczność poddania się czyjejś opiece.