Winston Churchill jest dzisiaj powszechnie uważany za jednego z największych przywódców politycznych XX wieku. Ale w maju 1940 r. nic nie wskazywało na to, że tak się może stać. Było wprost przeciwnie. Powszechnie uważano go za polityka nieudolnego. Pamiętano mu, że to jego fatalne decyzje w trakcie I wojny światowej doprowadziły do jednej z największych klęsk w historii brytyjskiego oręża - w bitwie pod Gallipoli. Poza tym Churchill nie miał ujmującego wyglądu. Był niski, tęgi i mocno się garbił. Nie skończył żadnej prestiżowej szkoły. Do końca życia nie potrafił prawidłowo wymawiać głoski "s" i wyraźnie się jąkał. W dzieciństwie uważano go nawet za niedorozwiniętego umysłowo. Jednym słowem, brakowało mu wszystkiego, co dziś uchodzi za warunek bycia przywódcą.

Jak to się stało, że ten nieco pogardzany i wyśmiewany polityk z piętnem klęski, stał się niekwestionowanym przywódcą Brytyjczyków i symbolem zwycięstwa Aliantów nad Hitlerem?