Pięć przykazań menedżera coacha
Nie istnieje najlepszy styl zarządzania. Ludzie przychodzą do pracy z różnymi poziomami kompetencji i zaangażowania. Mają różne potrzeby w zakresie ukierunkowania i wsparcia. Odpowiedni styl zarządzania zależy zatem od okoliczności. W niektórych sytuacjach należy delegować, w innych przypadkach potrzebne jest wsparcie. Do rozwijania umiejętności podwładnych przydatne jest ukierunkowanie, a czasem wskazane jest, aby menedżer przyjął rolę coacha.
Coachingowy styl zarządzania (CSZ) to faktyczne zaufanie do pracownika, podzielenie się kompetencjami i decyzjami. Jego rezultatem jest wzrost odpowiedzialności oraz zaangażowania zespołów. Poprawa relacji, komunikacji dwukierunkowej, mądry feedback sprawiają, że wzrastają zaufanie, motywacja i postawy proaktywne pracowników. Poprzez podniesienie jakości współpracy wprost przenoszonej na jakość świadczonych usług, od wewnątrz odbywa się kształtowanie korzystnego wizerunku organizacji.
Czy CSZ zawsze się sprawdzi?
● Nie zawsze. Trzeba bowiem pamiętać, że coachingowy styl zarządzania działa najlepiej, kiedy najważniejsza jest jakość rezultatu. Natomiast kiedy kluczowy jest czas, istnieje konieczność szybkiej reakcji, w warunkach nagłej zmiany, kryzysu - coachingowy styl będzie nieadekwatny. W tych sytuacjach najlepiej sprawdzi się styl dyrektywny. Podczas pożaru nikt nie rozważa, jak elegancko ugasić ogień, tylko wszyscy chwytają za wiadra, karnie słuchając komend szefa.

