Od niechęci do pasji
Zaangażowanie pracowników to jeden z najistotniejszych tematów w efektywnym zarządzaniu. Menedżerowie oczekują, aby ich podwładni byli zaangażowani, organizacje starają się badać tę postawę, a nawet wdrażają specjalne programy, które wpłyną na aktywność pracowników. Jednak, jak pokazuje praktyka konsultingowa, mało kto potrafi termin „zaangażowanie” precyzyjnie zdefiniować. Nic dziwnego, bo także psychologowie pracy i organizacji nie są jednomyślni w ocenie, czym jest prawdziwe zaangażowanie i jak efektywnie wpływać na jego wzrost w firmie.

Przez niektórych badaczy zaangażowanie bywa traktowane jako stan przeciwstawny do wypalenia zawodowego. Jest przeciwieństwem czynników, które wypalenie charakteryzują, jak: cynizm wobec współpracowników i klientów, wyczerpanie emocjonalne i brak energii oraz brak poczucia zadowolenia z osiągnięć w pracy. Zaangażowany pracownik chętnie współpracuje w bliskiej interakcji z innymi dla osiągnięcia wspólnego celu. Reprezentuje pozytywną postawę wobec firmy, utożsamia się z jej wartościami. Czuje się sprawiedliwie oceniany i wynagradzany. Nie jest nadmiernie przeciążony pracą i ma realny wpływ na sposób wykonywania swojej pracy (ma autonomię i nie czuje się nadmiernie kontrolowany przez przełożonych).1
Inni badacze zwracają uwagę na optymistyczny stan umysłu związany z pracą. Wskazują na pozytywne emocje, entuzjazm, zadowolenie, przepełnienie energią, zaciekawienie, pełną koncentrację i przyjemność, które mają towarzyszyć zaangażowaniu. Poczucie pełnej odpowiedzialności za swoją pracę

