● Jest Pan człowiekiem sukcesu. Jak więc wygrał Pan z wątpliwościami, poznał i pokochał siebie i w ten sposób zdobył to, co dla wielu nieosiągalne?

Odbyłem bardzo długą drogę; od młodzieńczej niefrasobliwości i opartej na bardzo kruchych podstawach sportowej arogancji, jaka cechowała mnie na etapie mojej dyskwalifikacji technicznej w Barcelonie w 1992 roku, przez etap pokory i spokojniejszej analizy porządku tego świata, po wreszcie opanowanie umiejętności szczerej rozmowy z samym sobą w poszukiwaniu źródeł miłości wewnętrznej. Właśnie ta miłość dawała mi siłę do stawiania czoła całemu światu, gdy strzelał pistolet startera.