Inteligencja emocjonalna w pracy menedżera
Daniel Goleman w 1998 roku przedstawił wyniki badań przeprowadzonych na kilkuset liderach z ponad 200 największych ogólnoświatowych organizacji. Wynikało z nich, że oprócz czynników, takich jak: wysoki poziom inteligencji (IQ), samodyscyplina, strategiczne myślenie czy determinacja w realizacji celów - kluczowym elementem warunkującym skuteczne przywództwo był wysoko rozwinięty współczynnik inteligencji emocjonalnej (EQ). Goleman udowodnił, że nie tylko klasyczny iloraz inteligencji (IQ) czy wiedza merytoryczna decydują o osiąganiu ponadprzeciętnych wyników. O wiele bardziej pożądana jest wysoko rozwinięta inteligencja emocjonalna.
Składniki inteligencji emocjonalnej, takie jak: efektywne komunikowanie się, umiejętność współpracy zespołowej, rozumienie uczuć drugiej osoby czy rozpoznawanie motywatorów innych ludzi i ich zaspokajanie, odgrywały decydującą rolę w określeniu skuteczności przywództwa osób uczestniczących w badaniu. Inteligentni emocjonalnie menedżerowie z łatwością zdobywali zaufanie współpracowników, potrafili skuteczniej reagować na codzienne wyzwania, a także skuteczniej rozwiązywali konflikty. Dzięki temu zarówno oni sami, jak i osoby z nimi współpracujące były w stanie zdecydowanie szybciej osiągnąć pełen potencjał zawodowy.

