Małgorzata Kozioł

Autorka jest menedżerem w Dziale Szkoleń w firmie Inwenta.

Kontakt:

malgorzata.koziol@inwenta.pl

Tworzenie zdalnych metod uczenia to wynik ciągłego poszukiwania przez człowieka wiedzy i upowszechniania jej. Prekursorem kształcenia na odległość są Stany Zjednoczone, gdzie już w XVIII w. w prasie bostońskiej pojawiała się pierwsza informacja o idei kształcenia na odległość w postaci kursu korespondencyjnego. Kilka lat później także w Europie zaczęto go stosować.

W Polsce zdalne metody nauczania rozwijały się aktywnie już od 1776 r. Na przestrzeni czasu ta forma przekazywania wiedzy korzystała z różnych osiągnięć techniki: począwszy od prasy (1728 r., Boston), przez radio (1922 r., Pennsylwania State College), telewizję (1932 r., Uniwersytet Stanowy Iowa; 1966 r. Politechnika Telewizyjna), pierwsze uniwersytety (1967 r. British Open University) aż do internetu (koniec lat 90.).

Potrzebny nauczyciel

Początkowo zdalne nauczanie wykorzystywane było głównie do kształcenia studentów oraz dokształcania osób dorosłych (kształcenie ustawiczne). Metody sprawdzały się zwłaszcza na terenach, gdzie rozproszenie mieszkańców jest duże, a ekonomia uniemożliwia powstawanie tradycyjnych ośrodków kształcenia. Metody zdalnego kształcenia zdecydowanie ewoluowały za sprawą rozwoju technologii komputerowej, a zwłaszcza zwiększenia dostępności komputerów osobistych. Otworzyło to nowy rozdział w dziedzinie popularyzacji dokształcania i szkoleń metodami zdalnymi. Jednakże miało ono także swoich przeciwników, którzy krytykowali brak możliwości kontrolowania samodzielności nauczania, a co za tym idzie, obiektywnego i samodzielnego sposobu sprawdzania poziomu nauczania (egzaminy). Krytyka ta przełożyła się na modyfikację pierwotnej idei w kierunku łączenia zdalnych sposobów nauczania z egzaminowaniem (kontrolowaniem) w tradycyjny sposób (w ośrodku nauczania) bezpośrednio przez nauczycieli, wykładowców. Zmiana ta zapoczątkowała istnienie nauczania mieszanego, zwanego też blended learningiem. Metoda ta ma wielu zwolenników wśród ekspertów akademickich. Jej wysoką skuteczność zaznacza się przez zastosowanie w nauczaniu akademickim w systemie zaocznym (np. SGH w Warszawie, platforma nauczania przez Internet e-sgh.pl).