Jak błyskawicznie słowa wywołują zamęt, przekonaliśmy się ostatnio przy okazji podpisania ACTA. Zamieszanie i fale protestów, jakich nie życzyłaby sobie żadna firma, zostały wywołane przez nieuważnie podaną, trudną w odbiorze informację. Umowa ramowa o charakterze ogólnym, która zawiera jedynie wskazania, proponuje kierunki rozwiązań, a nie akty prawne z konkretnymi procedurami, stała się zaledwie w kilka dni w oczach społeczeństwa zbiorem narzędzi umożliwiających gnębienie prywatnego obywatela przez innych prywatnych obywateli zrzeszonych w korporacje. Niewiele osób zadaje sobie pytanie, po co nowy ciasteczkowy potwór miałby wywlekać obywatela z domu w środku nocy za ściągnięcie utworu muzycznego.