Współczesne zarządzanie zasobami ludzkimi jest nauką i sztuką interdyscyplinarną. W ciągu ostatnich lat najbardziej zmieniły się w organizacjach kompetencje i wymagania funkcji związanych z zarządzaniem personelem. Dla innych funkcji zmieniał się jednorodny poziom lub liczba narzędzi, tj. skala kompetencji. Dla menedżerów HR wzrosła skala przy jednoczesnym rozszerzeniu zakresu. Gdy np. od dyrektorów finansowych przez ostatnie 20 lat oczekiwano doskonalenia głównie kompetencji w zakresie finansów, to menedżerowie HR musieli się uczyć i rozwijać kompetencje nie tylko specyficzne dla HRM, lecz także w zakresie wszystkich innych funkcji przedsiębiorstwa, np. sprzedaży czy marketingu. Jednocześnie menedżer HR wchodził do zawodu, mając kompetencje psychologiczne i społeczne oraz rozwijał je w zakresie, którego inne funkcje nie chciały lub nie mogły doświadczyć. Ten zasadniczy przyrost liczby interdyscyplinarnych kompetencji zbliża menedżerów HR do zakresu kompetencji profesjonalnych szefów firm. Pozwala to rozumieć wszystkie obszary w firmie.