- Państwa członkowskie Unii Europejskiej zdecydowały się na ustalenie ogólnych kryteriów, jakim muszą sprostać ich systemy kształcenia. Normy te określa Decyzja Rady Europy nr 368/85 z dnia 16 lipca 1985 r. dotycząca porównywania kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego w różnych państwach członkowskich Wspólnoty Europejskiej. W przypadku niektórych zawodów, np. lekarza, stomatologa, farmaceuty, prawnika, architekta, nauczyciela, państwa UE przyjęły szczegółowe dyrektywy, które umożliwiają wzajemne uznawanie dyplomów. Regulacje te zawierają szczegółowe kryteria (m.in.: określają studiowane przedmioty, liczbę poświęcanych im godzin, okres praktyki), po spełnieniu których obywatel państwa członkowskiego UE może na jej terenie wykonywać dany zawód (lista zawodów regulowanych dostępna jest np. w Biurze Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej w Warszawie. Jeśli zgoda na wykonywanie zawodu nie jest regulowana, kwalifikacje pracownika uznaje de facto pracodawca.