Specyfikę zarządzania personelem w omawianym typie przedsiębiorstw można rozpatrywać na trzech poziomach: strategicznym, taktycznym i operacyjnym.

Poziom strategiczny

Najważniejszym oczywiście jest ten pierwszy, ponieważ to on warunkuje poziomy niższego rzędu. Jego słabości przekładają się na łańcuch dalszych działań i wynikają z często występującego braku orientacji strategicznej MSP. Firmy, które natrafiły na sprzyjające warunki rynkowe i wyrosły z małych organizacji, nie dostrzegają potrzeby uwzględniania takich ograniczeń koncepcyjnych jak strategia, misja, wizja czy kluczowe kompetencje.

Właściciel czy właściciele, którzy rozwinęli swoje drobne biznesy w kilkusetosobowe organizacje, uważają, że są to fanaberie i zabawa teoretyków zarządzania. Nie zdają sobie sprawy, że w perspektywie długoterminowej stanowią one element porządkujący działalność firmy, który scala i kontroluje funkcjonowanie jej poszczególnych części i pracowników, gdy właściciel nie jest już w stanie sprostać temu zadaniu. Wtedy wyrażone w misji i wizji wartości przełożone na długoterminowe cele i sposoby ich realizacji, które infiltrują wszystkie elementy organizacji, stają się kanwą działań wszystkich jej członków. Właściciel nie może być wszechobecnym dronem, mającym na wszystko i wszystkich oko, miejsce kontroli zewnętrznej zajmuje samokontrola pracowników, ukształtowanych przez silną kulturę organizacyjną skoncentrowaną na kluczowych dla organizacji wartościach.