Personel i Zarządzanie 1/2006 z 01.01.2006 [dodatek: Personel i Zarządzanie, str. 70]
Data publikacji: 25.12.2005
Lojalność z klauzulą
Klauzule o zakazie konkurencji zawarte w umowie z pracownikiem zabezpieczają interesy pracodawcy przed wyciekiem z firmy ważnych informacji technicznych, technologicznych, handlowych i organizacyjnych. Jest on jednak również zobligowany do wypłaty odszkodowania osobie, która zobowiązała się do przestrzegania takiego zakazu po ustaniu stosunku pracy. Co może zostać uznane za konkurencyjną działalność gospodarczą? Jaką odpowiedzialność ponosi pracownik, który naruszył zakaz konkurencji?
Andrzej Patulski
Autor jest profesorem na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, radcą prawnym, konsultantem i wykładowcą w firmie Orłowski - Patulski Sp. z o.o.
Kontakt: prawo@orlowski-patulski.pl
W 1996 roku ustawodawca wprowadził w dziale czwartym kodeksu pracy rozdział IIa regulujący nową instytucję prawa pracy, jaką jest zakaz konkurencji. W praktyce, w stosunkach pracy może on być realizowany poprzez zawarcie odrębnych umów o zakazie konkurencji: na czas trwania stosunku pracy i (lub) po jego ustaniu. Umowy te - a także zmiany do nich - wymagają zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.
Z reguły umowy o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy są zawierane równocześnie z umowami o pracę lub zmianą jej warunków, a zwłaszcza rodzaju wykonywanych obowiązków, natomiast w przypadku takiego zakazu po ustaniu zatrudnienia - zarówno w chwili nawiązania stosunku pracy, jak i w okresie późniejszym. Nie można także - jak to czyni część znawców prawa - wykluczyć możliwości takiego porozumienia już po zakończeniu umowy o pracę, pod warunkiem, iż były pracownik wyrazi na to zgodę. Niekiedy jest to konsekwencja stosownych zobowiązań zawartych w umowie o pracę.

