Wellbeing to odpowiedzialność organizacji za pracownika z całą kompleksowością, jaką do niej wnosi i z wszystkimi wymiarami, jakie go definiują jako człowieka: fizycznym, mentalnym, emocjonalnym, społecznym, finansowym, duchowym, zawodowym, finansowym.

Żeby dobiec na metę, trzeba się będzie mocno pod względem świadomości, wiedzy i kompetencji do wellbeingowych wyzwań rozciągnąć. Okazuje się, że na owy stretching wcale prostego instruktażu nie ma, bo wellbeing to nadal konstrukt nie do końca oswojony i zdefiniowany. Pracownik już nie tylko definiowany jako high potential, top talent czy below expectations, ale przede wszystkim jako human being - to dla niektórych organizacji prawdziwa koncepcyjna rewolucja, a co dopiero budowany na tym założeniu model biznesowy. Wellbeing to odpowiedzialność organizacji za pracownika z całą kompleksowością, jaką do niej wnosi, i wszystkimi wymiarami, jakie go definiują jako człowieka: fizycznym, mentalnym, emocjonalnym, społecznym, finansowym, duchowym, zawodowym, finansowym. Ci, którzy spodziewali się prostej formuły na wellbeing, będą rozczarowani, bo tak jak nie ma jednego stylu biegowego i jednej metody na zwycięstwo, tak nie ma jednego przepisu na skuteczny wellbeing w organizacji. I bardzo dobrze! Bo daje to przestrzeń organizacjom na stworzenie własnej wellbeingowej tożsamości. Jest jednak coś na pocieszenie. Są pewne kroki, jakie może poczynić organizacja, żeby nie złapać wellbeingowego skurczu. Jak zatem zacząć?