Jak unikać błędów przy wdrażaniu programów mentoringowych?
Kiedy partnerska relacja może zawieźć
Z wdrażaniem programów mentoringowych jest trochę jak z budową domu. Byłoby najlepiej pierwsze wdrożenie zrealizować u nielubianego konkurenta, drugie u przyjaciela, a dopiero trzecie we własnej organizacji. Przy braku takich możliwości pozostaje też prostsze rozwiązanie - zdać się na doświadczenia innych oraz na standardy European Mentoring & Coaching Council. Jak je wykorzystać w praktyce?
Kompleksowe wdrożenie programu mentoringowego składa się z siedmiu podstawowych etapów. Na każdym z tych etapów można popełnić błędy, które ograniczą pozytywne efekty programu. O czym zatem warto wiedzieć, żeby nie popełnić takich błędów.
1. Określ cele programu
Czy można wdrażać program mentoringowy w organizacji, nie określając celu takiego wdrożenia? Zasadniczo nie, choć niestety wciąż nie brak takich, którzy tak właśnie postępują. W rezultacie, głównym celem programu mentoringowego staje się... jego wdrożenie. Tym samym mentoring zamiast być środkiem do realizacji celów firmy, jest celem samym w sobie. A gdy pewnego dnia ktoś zada niedyplomatyczne pytanie o korzyści wynikające z realizacji mentoringu, odpowiedzią jest cisza lub zestaw sloganów o konieczności rozwoju pracowników.
Zanim więc rozpoczniemy wdrażanie programu mentoringowego, konieczne jest określenie celów tych działań. Jak pokazują doświadczenia polskich i zagranicznych organizacji, mentoring może z powodzeniem przyczyniać się do realizacji wielu celów, np.: rozwoju talentów, zapewnienia sukcesji, wprowadzenia kultury dzielenia się wiedzą, ograniczenia problemu wypalenia zawodowego, poprawy motywacji i lojalności pracowników etc. Dokonując wyboru celu, warto jednak zadbać o to, aby to były cele wynikające z solidnej analizy potrzeb i rzeczywiście ważne dla organizacji. Wybór celu nieistotnego, zastępczego lub oderwanego od prawdziwych celów firmy najprawdopodobniej spowoduje, że po pierwszej fali entuzjazmu program mentoringowy przejdzie do historii.

