Czas przemian

czyli rozwój branży HR i kształtowania nowego podejścia do zarządzania ludźmi w firmie w opinii teoretyków i praktyków. Kto pamięta, że 25 lat temu butelka oleju słonecznikowego kosztowała 17,5 tys. zł, paczka płatków owsianych górskich – 6,9 tys. zł, a szalejąca hiperinflacja powodowała, że każdy był milionerem, bo średnia pensja wynosiła prawie 5 mln 328 tys. zł… Tak wyglądała wówczas codzienność w Polsce i w takich warunkach w październiku 1994 r. ukazał pierwszy numer miesięcznika „Personel” (obecnie „Personel i Zarządzanie”)

Kilka miesięcy wcześniej, w kwietniu 1994 r., złożony został formalny wniosek o przyjęcie Polski do Unii Europejskiej, w czerwcu sejm dyskutował o programie reformy gospodarczej „Strategia dla Polski”, zaś w lipcu zapowiedziano oficjalnie denominację złotego, która faktycznie nastąpiła 1 stycznia 1995 r. I wówczas, z dnia na dzień, średnie wynagrodzenie z astronomicznej sumy zmieniło się w kwotę 532,80 zł.

Transformacja systemu politycznego, przemiany społeczno-gospodarcze i wejście zagranicznych inwestorów zainteresowanych obecnością na polskim rynku kształtowały nową formę działania przedsiębiorstw w naszym kraju, polegającą z jednej strony na adaptacji zachodnich modeli zarządzania, z drugiej – na konfrontacji z dotychczasowym sposobem działania. Z mentalnością osadzoną w nakazowo-rozdzielczym systemie, w którym „czy się stoi, czy się leży…” dostaje się mniej więcej tyle samo, nie ma bezrobocia, a władzę trzyma pani kadrowa.

Warto przyjrzeć się, jak ten okres rozwoju branży HR, czas przemian i kształtowania nowego podejścia do zarządzania ludźmi w firmie widzą zarówno teoretycy, jak i praktycy w tej dziedzinie.

W szerszym kontekście

– Zarządzanie jako działalność praktyczna, w tym zarządzanie zasobami ludzkimi, odbywa się zawsze w określonym kontekście, który tworzą czynniki polityczne, gospodarcze, technologiczne, społeczne, kulturowe. Połowa lat 90. XX w. to okres transformacji systemu gospodarki centralnie planowanej do gospodarki rynkowej