Personel i Zarządzanie 8/2006 z 01.08.2006, str. 82
Data publikacji: 25.07.2006
Pracownik na dyżurze
Dyżur najczęściej kojarzy się z przebywaniem pracownika w przedsiębiorstwie po to, aby mógł zareagować w trudnych sytuacjach związanych np. z przerwami w produkcji lub zagrożeniem firmowego mienia. Można go jednak pełnić również w domu, pod warunkiem natychmiastowej gotowości do świadczenia pracy. W obu przypadkach okresu dyżuru nie można zaliczyć do czasu pracy. Czy takie unormowanie tej kwestii zmieni się po wejściu w życie nowej dyrektywy Unii Europejskiej?
Grzegorz Orłowski
Autor jest specjalistą w dziedzinie prawa pracy, konsultantem i wykładowcą w firmie Orłowski-Patulski Sp. z o.o.
Kontakt: prawo@orlowski-patulski.pl
Dyżur jest wynikającym ze stosunku pracy świadczeniem pracownika na rzecz pracodawcy i polega na pozostawaniu, poza normalnymi godzinami pracy - w wyznaczonym czasie i miejscu - w stałej gotowości do jej wykonywania oraz na ewentualnym świadczeniu w tym czasie prac, dla których został on ustanowiony (art. 151 par. 1 k.p.). Celem dyżuru jest umożliwienie podjęcia odpowiednich działań, np. w razie wystąpienia awarii urządzeń lub innych trudnych bądź niemożliwych do przewidzenia okoliczności.

