Marcin Kowalski

Autor jest kierownikiem Zespołu Brokerskiego Mercer (Polska) Sp. z o.o.; jest odpowiedzialny za doradztwo w obszarze tworzenia i wdrażania programów opieki medycznej.

Kontakt:

marcin.kowalski@mercer.com

Prowadzone przez Mercer badanie Total Remuneration Survey (TRS) pokazuje, że najbardziej rozpowszechnionym rozwiązaniem służącym zapewnieniu opieki medycznej pracownikom jest zawarcie przez pracodawcę umowy z siecią prywatnych klinik medycznych. Częstotliwość występowania tego typu rozwiązania jest na tyle duża, że pozostałe, takie jak: ubezpieczenie, własne ambulatorium lub umowa typu fee for service można uznać za marginalne.

Praktyka rynkowa

W wielu krajach praktyka rynkowa wygląda inaczej. Co zatem sprawiło, że najbardziej popularne są w Polsce umowy abonamentowe z klinikami (sieciami klinik)? Z pewnością trudno o jednozdaniową odpowiedź na to pytanie, ale warto zwrócić uwagę na poniższe kwestie.

● Kliniki dużo wcześniej niż ubezpieczyciele zauważyły rynek prywatnej, dodatkowej opieki medycznej dla pracowników (dla przykładu data rozpoczęcia działalności w tym segmencie rynku to dla: Medicover - rok 1995, Enel-med - rok 1998, Allianz - rok 2001, PZU - rok 2002); w czasie gdy ubezpieczyciele zaczynali tworzyć ofertę, kliniki dysponowały już znaczącymi portfelami klientów, ugruntowaną pozycją rynkową, rozpoznawalną marką, zapleczem technicznym i - przede wszystkim - doświadczeniem.

● Odmienne traktowanie umowy ubezpieczenia i umów abonamentowych w kontekście przepisów prawa podatkowego i obciążeń na ubezpieczenie społeczne. Przez długi czas umowy abonamentowe były dla pracodawców po prostu tańsze, z uwagi na możliwość zaliczania całości kosztu benefitu jako wydatku na cel świadczeń medycyny pracy, co skutkowało brakiem konieczności naliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz podatku dochodowego od wartości składek (a więc znacząco niższym kosztem).