Sposoby motywowania pozapłacowego
Nie tylko pieniądze
Wynagrodzenia są złożoną kategorią nie tylko ekonomiczną, lecz także psychologiczną i społeczno-polityczną. Dlatego, kształtując systemy wynagrodzeń w organizacjach, należy pamiętać o czterech podstawowych funkcjach płac: społecznej, dochodowej, kosztowej i motywacyjnej. Są one niezwykle ważne oraz ściśle ze sobą sprzężone i żadnej z nich nie można ignorować.
Sylwia Stachowska
Autorka jest adiunktem w Katedrze Organizacji i Zarządzania Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, a także prezesem zarządu regionu warmińsko-mazurskiego Polskiego Stowarzyszenia Zarządzania Kadrami.
Kontakt:
sylwias@moskit.uwm.edu.pl
W postrzeganiu płacy przez pracodawcę zasadnicze znaczenie wydaje się mieć orientacja na koszty. Przyjęcie jednak jako punktu wyjścia założenia, iż celem przedsiębiorcy jest nie tyle minimalizacja kosztów, ile maksymalizacja korzyści, nieuchronnie ukierunkowuje jego zainteresowania na problemy motywacji do pracy i jej wzbudzania. W rozpoznawaniu źródeł oraz mechanizmów rządzących procesem motywacji leży bowiem klucz do obniżania relatywnych kosztów czynnika "praca" oraz do pomnażania zysku i budowania wartości firmy.
Działanie motywacyjne
Sens funkcji motywacyjnej polega na kojarzeniu interesów (oczekiwań) pracowników oraz celów przedsiębiorstwa, reprezentowanych przez kadrę kierowniczą. Pracownik osiąga cenne dla siebie korzyści w zamian za realizację zadań (osiąganie celów) stawianych przez organizację. Tak więc poprzez wynagrodzenia skłania się ludzi do podejmowania pracy, trwania przy niej, do poprawy jej efektów i rozwoju. Bodźcowa funkcja wynagrodzeń ma zachęcać pracujących do wzrostu produktywności firmy, do obniżania jednostkowych kosztów produkowanych dóbr i usług, do innowacyjności, do poprawy jakości itp. Dobrze realizowana daje duże korzyści i powoduje wzrost wartości rynkowej produktów przedsiębiorstwa oraz umacnia jego pozycję na rynku, w tym również na rynku pracy.

