Outplacement od kuchni

Wydaje się, że tak. Coraz powszechniejszą dobrą praktyką - a właściwie "przyzwoitą praktyką" - jest zaoferowanie wsparcia pracownikowi w chwili jego odejścia z firmy. Coraz częściej mówi się o programach outplacementu lub mobilności zawodowej. Czy są to działania rozłączne? Czy wybór jednego z nich oznacza rezygnację z drugiego?

Oferta mobilności zawodowej

Mobilność zawodowa jest pojęciem znacznie szerszym niż outplacement. Oznacza ona poszukiwanie nowego zajęcia dla pracownika zarówno wewnątrz organizacji, grupy, jak i na zewnątrz. Wewnętrzna mobilność zawodowa wymaga przeglądu organizacyjnego w celu znalezienia nowego stanowiska dla pracownika wewnątrz tej samej firmy lub w innym jej oddziale. Przed uruchomieniem programu mobilności zawodowej zarządy dużych firm coraz częściej pracują nad strategią zawodów organizacji, co w konsekwencji może m.in. prowadzić do integrowania zawodów w firmie, wprowadzania wielozawodowości (ang. multitasking), a także pozwala na określenie popytu na poszczególne zawody w przyszłości.

Zewnętrzna mobilność zawodowa to jakby "outplacement plus" - poza bilansem zawodowym, wsparciem emocjonalnym i pomocą w przygotowywaniu dokumentów aplikacyjnych, działań typowych dla tradycyjnego programu outplacementu - zawiera rozpoznanie sytuacji na lokalnym rynku pracy, przegląd strategii inwestycji w regionie czy też określenie zapotrzebowania na kompetencje dobrze prosperujących pracodawców. Dopiero połączenie informacji z poziomu makro- i mikro- pozwala na skuteczne wsparcie pracownika w poszukiwaniach zatrudnienia poza firmą. Ta wiedza pozwala także na odpowiednie zaplanowanie szkoleń zgodnie z potrzebami przyszłych inwestorów. Sam program outplacementu ma na celu wsparcie pracownika w poszukiwaniu pracy poza organizacją. Z tej perspektywy outplacement jest ostatnim z serii działań wpisujących się w ofertę mobilności zawodowej.