Przyjmując pewne zachowania i formy w kontaktach z innymi, możemy robić to świadomie, przystosowując się do wymagań, lub nieświadomie, po prostu godząc się na to, co narzucają nam inni. Niemniej, role, jakie przyjmujemy lub w jakie pozwalamy się wpisać, mają zawsze element wspólny z naszymi własnymi przekonaniami o nas samych, naszą osobowością i postrzeganiem otoczenia. Najczęściej rola, jaką odgrywamy, jest czymś naturalnym i nie wpływa destrukcyjnie na nasz rozwój - możemy ją zmienić, jej odgrywanie nie sprawia nam kłopotu. Czasem jednak rola zaczyna uwierać. Jej wymagania powodują, że stajemy w miejscu, czujemy się zmęczeni i sfrustrowani, współpracownicy widzą tylko rolę, rozumieją nasze słowa inaczej niż chcieliśmy je wyrazić...

Dzwonek alarmowy

Gdy czujemy, że sytuacja w pracy wymyka się nam spod kontroli, warto zastanowić się, czy nie wynika ona z naszego własnego pozostawania w roli, która nam już nie odpowiada. Teoria ról społecznych pozwala na określenie, kim jesteśmy w różnych życiowych sytuacjach. Klasyfikacja opisana przez Katherine Crowley i Kathi Elsner pozwala również określić, kim jesteśmy jako pracownicy i pokazuje, kiedy role zaczynają przeszkadzać zamiast pomagać.