W klasycznym modelu komunikacji w firmie, porozumiewanie się między zarządem, pracownikami, menedżerami oraz klientami i partnerami biznesowymi odbywa się w sposób „rozproszony” - za pomocą wielu kanałów komunikacyjnych (narady, faksy, notatki, telefony itp.). W układzie takim nie ma miejsca na integrację danych za pomocą jakiegoś centralnego repozytorium wiedzy o postępie załatwianych zadań. W efekcie koordynacja nawet najprostszych spraw - chociażby złożenie zapotrzebowania na potrzebny sprzęt, wniosku szkoleniowego czy potwierdzenie możliwości wykonania usługi w nietypowy sposób - zajmuje dużo czasu. Dodatkowo, brak pełnej informacji o przebiegu podejmowania decyzji lub istniejących możliwościach stwarza wiele okazji do rozmaitych „gier korporacyjnych” albo chociażby zwykłej pomyłki. W przypadku decyzji kadrowych prowadzi to do demotywacji, a w konsekwencji - do zmniejszenia wyników firm.