OPINIE

Magdalena Ryglicka

Dyrektor Departamentu Zasobów Ludzkich HAWE SA

Czy aby na pewno wielkim przegranym tej nowelizacji jest pracownik? Niestety, mści się tutaj brak elementarnych wyjaśnień i komentarzy merytorycznych do tej nowelizacji, ponieważ nowelizacja nie jest rozpatrywana pod kątem racjonalizacji rozwiązań z zakresu organizacji i rozliczania czasu pracy, a jedynie jako przejaw dyskryminacji pracowników. Niestety, zmiana ta, skądinąd niosąca bardzo pozytywne efekty dla obu stron stosunku pracy, jest niezrozumiana przez część środowiska pracowniczego, które, jak widać to w mediach, organizacje związkowe wprowadzają w błąd, często manipulując pracownikami w taki sposób, aby w rezultacie wykorzystać ich wzburzenie będące efektem niezrozumienia przepisów do własnych celów politycznych. Nowa regulacja, pomagając pracodawcy przetrwać okresy gorszej koniunktury gospodarczej, pomaga w istocie pracownikom w utrzymaniu pracy. Obciążenia pracodawcy, wynikające z wygórowanych kosztów i licznych obwarowań prawnych w zakresie organizacji czasu pracy, często uniemożliwiają pracodawcy dalsze prowadzenie działalności, a co za tym idzie, redukcję miejsc pracy. Kwestia przesuniętych terminów rozliczeń nie jest zwolnieniem pracodawcy z obowiązku wypłaty należnego wynagrodzenia, ponadto wszystkie te nowe uregulowania są obwarowane prawnie koniecznością porozumienia z pracownikami. Nowelizacja nie przesuwa granicy norm czasu pracy - dalej chroni prawnie pracownika. Rozumiem obawy pracowników, ale czy nie byłoby lepiej, gdyby związki zawodowe zamiast podburzać pracowników, służyły im racjonalnym wyjaśnieniem? Obiektywnie patrząc, to dobra nowela prawa, aczkolwiek niewystarczająca. Powinien zadziałać tutaj cały system polegający na wprowadzeniu w tym samym czasie rozsądnych zasad organizacji czasu pracy i jego rozliczania przy jednoczesnym zabezpieczeniu interesu pracownika, aby obie strony - zarówno pracodawca, jak i pracownik - działały w warunkach bezpiecznego organizacyjnie i finansowo środowiska pracy.