Zagrożenia wynikające z braku równowagi między pracą a życiem osobistym
Waga priorytetów
Polacy zajmują drugie miejsce pod względem ilości czasu spędzonego w pracy. 7,5 proc. pracowników pracuje ponad 50 godzin tygodniowo. Tak wynika z badań przeprowadzonych w 34 państwach przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) na temat równowagi pomiędzy życiem prywatnym a zawodowym. W ilu przypadkach nadmierny czas pracy jest świadomym wyborem pracownika, a w ilu jest on przymusem, wynikającym z obawy o swoje zatrudnienie?
Na work-life balance, czyli zachowanie równowagi między życiem prywatnym a zawodowym, wpływa wiele czynników. Są to m.in.: uregulowania prawne związane z elastycznym zatrudnieniem, ułatwienia dla "świeżych" rodziców, dostęp do usług opieki nad dziećmi, sytuacja na rynku pracy czy wreszcie, a może przede wszystkim, inicjatywa pracodawców i samych pracowników do zachowania równowagi. Pracodawcy wyznający zasadę, że pracownik powinien pracować tak długo, jak wymagają tego obowiązki, a 8 godzin wynikające z umowy, to tylko fakt widniejący na papierze, nie wiedzą, ile tracą. Ustępstwa, na które mogliby pójść, by pozwolić swoim pracownikom na zachowanie równowagi między życiem prywatnym a zawodowym szybko zostałyby zrekompensowane w postaci wzrostu produktywności i konkurencyjności ich przedsiębiorstwa. Pozyskaliby i zatrzymali najlepiej wykwalifikowanych pracowników i zaoszczędzili na mniejszej rotacji personelu. Ich dobry wizerunek w oczach pracowników bardzo szybko zdobyłby również uznanie w oczach kontrahentów czy klientów.

