Zazwyczaj dość sporadycznie zdajemy sobie sprawę z tego, że nasze pojmowanie czasu jest bardzo umowne oraz jednostkowe i że dla wielu z nas czas płynie inaczej. Jak to możliwe? Czas letni i zimowy, lata przestępne i kalendarz gregoriański czy - w końcu - poczucie przyśpieszania upływu czasu z wiekiem (związane z psychologicznym odbiorem jednostki czasu - roku - w porównaniu z ciągle zwiększającą się liczbą jednostek/lat już przeżytych) jasno pokazują, że czas jest dla człowieka względnym i elastycznym pojęciem, mimo istnienia obiektywnych, dokładnych i naukowych metod jego pomiaru czy wskazywania. Co więcej - nasza perspektywa postrzegania czasu głęboko oddziałuje na nasz świat i życie, mimo że nieczęsto o tym myślimy. Philip Zimbardo i John Boyd w wydanej kilka lat temu książce Paradoks czasu - opartej na ponad 20-letnich badaniach - jasno pokazali, że już samo to, czy ukierunkowujemy się bardziej na przeszłość, teraźniejszość czy przyszłość mocno determinuje, co cenimy w życiu, jakich wyborów dokonujemy i jak oceniamy nasze dotychczasowe osiągnięcia.