Każdy z archetypów ma własne cele i zadania, co powoduje, że ich obecność wpływa na wybory i decyzje jednostki. A to z kolei wpływa na kształt podejmowanych przez nią działań rozwojowych. Trudno wykorzystać to w praktyce HR-owca, ale chwila autorefleksji może wiele zmienić w postrzeganiu wewnętrznych ograniczeń rozwoju, zarówno własnych, jak i najbliższych współpracowników.

Świadomy i nieświadomy silnik rozwoju

Koncepcja nieświadomości zbiorowej wprowadzona przez Carla Gustawa Junga tłumaczy pewne odruchowe, nie do końca świadome postawy czy działania, które przynależne są historii całego gatunku ludzkiego. Jej składniki - archetypy właśnie - są najbardziej pierwotnymi ideami i formami rzeczy, związanymi z uniwersalną tematyką dobra i zła, płci czy cyklu życia. Według przedstawicieli nurtu psychoanalitycznego zachowanie jednostki jest uwarunkowane przez dwa czynniki - jej wewnętrzne aspiracje, które są świadome, i właśnie przez tę nieuświadomioną część psychiki. Archetypy wyznaczają wzorce zachowań, rytuały kontaktów społecznych, normy kulturowe, wartości i idee, którymi kieruje się jednostka w swoim życiu. Nieuświadamiane na poziomie rozumu, na równi z wypartymi doświadczeniami jednostki, pojawiają się jako obrazy i symbole w snach czy marzeniach, mogą również pojawiać się jako lęki, kompleksy i aspiracje. Według Junga, cały rozwój psychiki człowieka jest dokonywany według wzorców archetypowych, które kształtują go przez całe życie. I chociaż życie jednostki ma wymiar indywidualny, archetypowe scenariusze przerabia każdy - we własnym tempie, często własnej kolejności i zgodnie z indywidualnymi wyborami. Różnią się przyczyny bycia w konkretnym stadium i związane z tym faktem emocje, refleksje i wiedza, jaką wykorzystujemy w dalszej podróży.