Wzajemne dopasowanie
Zarówno nadmiar pracy, jak i praca poniżej własnych możliwości wywołuje w pracownikach frustrację, stres, może też prowadzić do konfliktów w organizacji. Wprawdzie osoby rekrutujące starają się wybrać optymalnych kandydatów, jak najlepiej dopasowanych do wymogów stanowiska, to jednak nie zawsze da się uniknąć zjawiska downshiftingu i rdzewienia zawodowego u pracowników.
Przedsiębiorstwa w trosce o efektywność wdrażają nowe metody, systemy i procedury, tak aby właściwie wynagradzać tych, którzy chcą pracować więcej, szybciej, wydajniej. Zwiększa się przez to u pracowników motywacja do wykonywanych zadań i rośnie oczekiwanie nagród, które zaspokoją potrzeby zawodowe oraz pozazawodowe. Dbanie o efektywność firmy oraz dążenie do wysokiej jakości prowadzi do dwóch odmiennych sposobów organizacji pracy. Z jednej strony, powoduje zwiększanie ilości pracy przypadającej na pracownika, często połączone z dużą zmiennością i wysokim tempem realizacji zadań, a z drugiej, prowadzi do standaryzacji pracy. Rodzą się zatem pytania, czy pracownik zawsze jest dopasowany do wykonywanych zadań? A jeśli nie, to jakie mogą być skutki tego niedopasowania?
Dobrostan psychologiczny

