Przedsiębiorstwa w epoce hiperkonkurencji potrzebują zarówno kompetentnego zarządzania, jak i dobrego przywództwa. Styl działania menedżerów w znacznym bowiem stopniu wpływa na sukces bądź niepowodzenie przedsiębiorstwa. S.P. Robbins definiuje przywództwo jako zdolność wpływania na grupę, aby osiągnęła określone cele¹. Tak rozumiane przywództwo opiera się na czterech filarach:

 tworzeniu wizji, czyli wyznaczaniu kierunków i sensu działań, przejawianiu zaangażowania, pobudzaniu energii, wspieraniu talentów i docenianiu szans;

 dawaniu przykładu, to znaczy działaniu zgodnie z własnymi przekonaniami i deklaracjami. Przywództwo łączy się z takimi wartościami, jak przyzwoitość, uczciwość, pomoc i udzielanie rad pracownikom, zachęcanie do własnych inicjatyw, stawianie ambitnych wymagań, rozumienie problemów występujących w codziennej pracy;

 tworzeniu wartości w interesie wszystkich partnerów przedsiębiorstwa, a więc klientów, pracowników, dostawców, kooperantów, akcjonariuszy i całego społeczeństwa;

  odwadze, czyli niezależności myślenia i zdolności do podejmowania niepopularnych decyzji, które nie odpowiadają oczekiwaniom większości. Przywództwo zaczyna się tam, gdzie kończy się powszechna zgoda.